Μουλάρι

Οι γυναίκες, ο κούκος και τα αβγά… (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΈνας κούκος δε φέρνει την Άνοιξη, πολλά όμως σέρνει μαζί του με το κελάηδημα του και μονο. Γνωστό και απλό το «κελάηδημα» του κι εύκολα μπορεί να το μιμηθεί ο καθένας. Αυτό το μοναχικό πουλί που παρασιτεί στην κοινωνία των φτερωτών ομοίων του, είναι ίσως από τα πρώτα ζώα που επινόησε την παραμάνα, αφού γεννάει τα αβγά του σε ξένη φωλιά κι αναλαμβάνουν άλλοι να αναθρέψουν και να μεγαλώσουν τα μικρά του.

Τον άνθρωπο τον απασχόλησε από πολύ παλιά μέχρι και σήμερα, αυτό το πουλί με το αθόρυβο πέταγμα και το μικρό μέγεθος. Το βρίσκουμε στα τραγούδια, στις παραδόσεις, σε καθημερινές φράσεις, σε παραμύθια κ.α.

Διάφορα λέγονται και ακούγονται στη λαϊκή παράδοση για τον κούκο, τα οποία στο κοντινό παρελθόν αποτελούσαν αναμφισβήτητες αλήθειες. Πάμπολες οι προλήψεις και οι δεισιδαιμονίες για τα κακά που φέρνει ο κούκος και πολλά τα μηνύματα που φέρνει με το κελάηδημα του.

Διάβασε περισσότερα…

Το ρολόι του προέδρου (Π. Βότσης)

Βότσης Πέτρος - Σημείωμα«Δώσε θάρρος στο χωριάτη να σ’ανέβει στο κρεβάτι…»

Το Διοικητικό Δικαστήριο έκανε επιτόπια εκδίκαση των διαφορών για τα όρια μεταξύ των Κοινοτήτων Σκοπού και Κέλλης, κάποια καθημερινή στις εννέα η ώρα το πρωί.

Οι δικαστές θα πήγαιναν μέχρι τη Κέλλη με αμάξι κι από εκεί με ζώα θα μετακινούνταν στον τόπο όπου είχε οριστεί η εκδίκαση. Ήταν αρκετά πιο εύκολο να φτάσουν οι δικαστές, ενώ ο πρόεδρος της κοινότητας Σκοπού με το δικηγόρο και άλλους, που ήξεραν καλά τα σύνορα, έπρεπε να ανηφορίσουν προς τον τόπο συνάντησης κι αυτοί με ζώα.

Όταν έφτασαν στον τόπο συνάντησης βρήκαν τους δικαστές όρθιους μαζί με τον πρόεδρο της Κέλλης και άλλους Κελλιώτες που τους περίμεναν. Ο πρόεδρος της Κέλλης απευθύνθηκε στον πρόεδρο της Κοινότητας Σκοπού:
– Τι ώρα ήταν η συνάντηση μας κύριε πρόεδρε;
– Στις εννεα…
– Και τι ώρα είναι τώρα;
– Δεν ξέρω γιατί δεν έχω ρολόι.
– Έχω εγώ, πετάχτηκε ο δικηγόρος της Κοινότητας Σκοπού… και η ώρα είναι εννέα.

Διάβασε περισσότερα…

Μουλάρι

Ο μικρούλης άντρας και η πεταχτούλα γυναίκα του (Π.Βότσης)

Ήρθαν ντυμένοι «φίλοι» αμέτρητες φορές οι εχθροί μου… – ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΟ Εμφύλιος αφάνισε πολλά από τα χωριά μας και ιδιαίτερα αυτά που βρίσκονταν στα σύνορα. Η ιστοριούλα μας αναφέρεται σ’ένα χωριό δίπλα στα σύνορα με ένα κομμουνιστικό τότε κράτος. Οι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού είχαν καταλάβει το χωριό και το χρησιμοποιούσαν σαν ορμητήριο κι όταν κινδύνευαν, έμπαιναν στη γειτονική χώρα. Ελεύθερη Ελλάδα για τους μεν, ανταρτοκρατούμενη περιοχή για τους δε.

Οι πολλές επιχειρήσεις του Εθνικού Στρατού να καταλάβει το χωριό αυτο έκαναν τους κατοίκους όταν κινδύνευαν ν’ακολουθούν τους αντάρτες και μόνο εκείνοι που ήταν στα βουνά με τα κοπάδια τους ήταν εκτός κινδύνου. Σε μια τέτοια στρατιωτική επιχείρηση σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν στην γειτονική κομμουνιστική χώρα, μόνο που αυτή τη φορά οι γείτονες δεν τους άφηναν να επιστρέψουν, γιατί τα είχαν χαλάσει ο Τίτο με τον Στάλιν.

Ελάχιστοι ήταν αυτοί που είχαν απομείνει στο χωριό κι αυτοί παρέμειναν τυχαία, γιατί κατά τις ώρες τις στρατιωτικής επιχείρησης βρίσκονταν στα μαντριά τους ή σε απομακρυσμένα χωράφια.

Διάβασε περισσότερα…

Ποδόσφαιρο

Τι «έχασε» το ποδόσφαιρο (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - Σημείωμα«Σε εκτέλεση φάουλ ο Γκρεγκ, έμπειρος τερματοφύλακας της Μάντσεστερ, υπέδειξε να μην κάνουν τείχος οι αμυντικοί, γιατί το φάουλ ήταν σε μεγάλη απόσταση κι όταν ο Εουσέμπιο της Μπενφίκα με σουτ βολίδα έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα όλοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό και ακίνητοι…» – ΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

Αυτό διάβασα στον τύπο που είχε αφιέρωμα στο μεγάλο Πορτογάλο ποδοσφαιριστή επ’ευκαιρία του θανάτου του και θυμήθηκα τον εαυτό μου όταν ήθελα να παίζω μπάλα και νόμιζα κιόλας ότι ήξερα να παίζω και ότι ήμουν καλός. Και να’ταν μόνο αυτό το κακό; Ήμουν και αρχηγός της ομάδας του χωριού.

Από μικρός κυνηγούσα τη μπάλα στις αλάνες του χωριού και ποτέ δεν την έφτανα γιατί όλοι τους ήταν πιο γρήγοροι από μένα, ομως κάτι με τα σπρωξίματα μου, κάτι με τις φωνές μου, κατάφερνα κι έβαζα γκολ αν και πάντα ήταν από θέση οφσάιντ. Δεν ήμουν όμως μόνο αρχηγός της ομάδας αλλά και προπονητής, μόνο που την προπόνηση την έκανα λίγο πριν το ματς, τους κούραζα κι έτσι πάντα χάναμε.

Μπορεί να μην κερδίζαμε αλλά η ομάδα είχε και ηθικό και φιλοδοξίες… Κάποτε συνειδητοποίησα ότι δεν μπορούσα να ντριμπλάρω, αφού δεν μπορούσα να περάσω κανέναν κι όλοι μου κλέβανε τη μπάλα. Όταν προσπαθούσα να αντιμετωπίσω κάποιον επιθετικό της αντίπαλης ομάδας, αυτός πολύ άνετα με προσπερνούσε.

Διάβασε περισσότερα…

Καμινάδα

Η πολιορκία του ύποπτου σπιτιού (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΣτα μέσα της δεκαετίας του 1960 με 1969 η ΔΕΗ έφερε το ηλεκτρικό ρεύμα στη Σέτινα (σήμερα Σκοπός). Οι κάτοικοι δειλά-δειλά άρχισαν να «βάζουν» ρεύμα όπως έλεγαν. Μ’ένα τσακ έχεις φως στο σπίτι, στο στάβλο, στον αχερώνα», έλεγαν… «Τι τα θες, μεγάλη ευκολία!». Αρκετοί ήταν αυτοί που στέκονταν με δέος μπρος στο διακόπτη κι αναποφάσιστοι σκέφτονταν να τον γυρίσουν μέχρι να ακουστεί το «τσάκ», αλλά προς τα που; Δεξιά ή αριστερά;

Ο μπάρμπα-Νάτσες αποφάσισε κι αυτός να «βάλει» ρεύμα στο σπίτι του, στον στάβλο και στον αχερώνα. Το σπίτι του ήταν διώροφο και χρειάζονταν 3 διακόπτες για τον πάνω όροφο για τα δωμάτια και το χολ και άλλους τρεις για το ισόγειο. Ακόμα ένας διακόπτης για τη σκάλα και το μπαλκόνι κι ένας διακόπτης για την εξώπορτα του ισογείου.

Χρειάζονταν επίσης άλλοι δυο, ένας για τον στάβλο και ένας για τον αχερώνα. Ο μπάρμπα-Νάτσες τους θεωρούσε πολλούς. Στο μπαλκόνι πάνω υπήρχαν δυο διακόπτες, ο ένας για το μπαλκόνι και τη σκάλα και ο άλλος για την εξώπορτα του ισογείου. Στο ισόγειο πάλι δυο, ένας για το πάνω μπαλκόνι και τη σκάλα και ο άλλος για την εξώπορτα του ισογείου. Αυτοί οι δυο διακόπτες ήταν το άλυτο πρόβλημα του μπάρμπα-Νάτσε.

Διάβασε περισσότερα…

Μουλάρι

Ντόρκα, εδώ είμασνε… (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΤο μαγαζάκι του Μπάρμπα – Κώστα «έζησε» για δεκάδες χρόνια. Την πρώτη πινακίδα «ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ ο Σκοπός Κ. ΑΙΤΑ», την είχα γράψει εγώ κι επειδή για πρώτη φορά έπιανα πινέλο η λέξη «Σκοπός» μου βγήκε με μία κλίση προς τα πάνω, ίσως με τέτοια κλίση μου φανερωνόταν η ανοδική μελλοντική πορεία του μαγαζιού η εκφραζόταν η δική μου αισιοδοξία για το μέλλον, καθότι μόλις είχα τελειώσει την πρώτη τάξη του γυμνασίου.

Το μαγαζάκι του Μπάρμπα – Κώστα έγινε στέκι των γερόντων, που κατά μία σύμπτωση ήταν όλοι τους γεροί πότες και μάλιστα σκληρών ποτών, δηλαδή κονιάκ και ρακί. Άλλη σύμπτωση ήταν ότι όλοι τους παρακολουθούνταν από τα παιδιά τους γι΄αυτό όταν παράγγελναν ποτό έβγαιναν στην πόρτα για να ελέγξουν μην έρχεται κάποιο από τα παιδιά τους.

Οι προμήθειες του μπάρμπα – Κώστα όταν πήγαινε στη Φλώρινα ήταν νταμιτζάνες με κονιάκ και ρακί και μερικές κονσέρβες για εξαιρετικές περιπτώσεις. Δεν χρειαζόταν και πολλές προμήθειες το μαγαζάκι του μπάρμπα – Κώστα, αφού όλοι οι θαμώνες ήταν ξεροσφύρηδες κι αυτό γιατί το σκέτο πιοτό εύκολα και γρήγορα τους «έπιανε».

Διάβασε περισσότερα…

Κυνηγός με σκυλί

Λαθροκυνηγοί και λαθροθηρία – Εγκλήματα χωρίς τιμωρία (Π.Βότσης – Ν.Βότση)

«Ο θάνατος είναι καλό θέμα για ποιητές και παπάδες…» – Κ. ΚΑΛΑΠΑΝΙΔΑΣ

Η βίαιη παύση ζωής είναι φόνος. Για τον άνθρωπο χρησιμοποιούμε τον όρο ανθρωποκτονία και για τα ζώα τον όρο ζωοκτονία. Τόσο η ανθρωποκτονία όσο και η ζωοκτονία είναι και αποτελούν τα βαρύτερα ποινικά αδικήματα και οι ποινές καθορίζονται από κοινωνικούς κανόνες γραπτούς (νόμοι) ή άγραφους (παράδοση).

Ενώ στις ανθρώπινες κοινωνίες νόμιμοι φονιάδες δεν υπάρχουν, αν και σε ειδικές περιπτώσεις (πόλεμος, δήμιος, όργανα τάξης) δίνεται η δυνατότητα σε ορισμένους να το κάνουν άμεσα (φόνος) ή έμμεσα (δικαστές, στέρηση ιατρικής και κοινωνικής περίθαλψης), δηλαδή νομιμοποιούν τη βίαιη στέρηση ζωής.

Διάβασε περισσότερα…

Φράγμα - νερό

Προβλήματα στην κατασκευή του φράγματος Παπαδιάς (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΑπό τη δεκαετία του 1950 θυμάμαι τις υποσχέσεις των πολιτικών των αστικών κομμάτων να υποδεικνύουν και να υπόσχονται την κατασκευή ενός φράγματος στο ποτάμι μας, ώστε να μη χάνεται το νερό του Χειμώνα και των βροχοπτώσεων. Έπρεπε σύμφωνα με τις εξαγγελίες τους να κατασκευαστεί ένας μεγάλος ταμιευτήρας νερού και να αξιοποιείται αυτό το νερό το Καλοκαίρι.

-Μα εμείς δεν έχουμε πρόβλημα με το νερό! Το νερό σ’εμάς φτάνει και περισσεύει, εμείς χωράφια δεν έχουμε κι από αυτά που έχουμε, λίγα μπορούν να ποτιστούν, δηλαδή αυτά που βρίσκονται δίπλα στον γεροπόταμο… Είπανε οι συγχωριανοί μας.

-Αν γίνει το φράγμα θα μπορείτε να ποτίζετε χωράφια που σήμερα δεν ποτίζονται. Θα κατασκευαστεί αρδευτικό δίκτυο σε μεγαλύτερο υψόμετρο από το σημερινό… Επέμειναν οι πολιτικοί.

Αυτά οι υποψήφιοι βουλευτές τα επαναλάμβαναν για πολλές δεκαετίες προεκλογικά, ώσπου έγινε το ατμοηλεκτρικό εργοστάσιο της ΔΕΗ στη Μελίτη και το νερό των γεωτρήσεων δεν επαρκούσε, συνεπώς το φράγμα έπρεπε να γίνει.

Διάβασε περισσότερα…

Πατάτες - κήπος

Πως μας κλέβανε τα λαχανικά και τα φρούτα οι Σαρακατσαναίοι (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΤο χωριό μας η Σέτινα (Σκοπός) μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, που έγινε από το 1946 έως το 1949, άδειασε κυριολεκτικά. Οι περισσότεροι από τον άμαχο πληθυσμό πέρασαν για προστασία τα σύνορα στη Γιουγκοσλαβία, πολλοί από τους μάχιμους βρίσκονταν ως πολιτικοί πρόσφυγες σε χώρες του συμφώνου της Βαρσοβίας, αρκετοί ήταν στρατευμένοι στον Εθνικό Στρατό και πολλοί σκοτώθηκαν ως μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού.

Η απογραφή του 1951 στο χωριό βρήκε έναν κάτοικο, τον μπάρμπα-Ηλία τον μυλωνά. Το φθινόπωρο του 1952 οι λίγες οικογένειες που βρέθηκαν στα γειτονικά χωριά κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, επανήλθαν. Οι οικογένειες δεν ξεπερνούσαν τις δέκα, υπήρχαν όμως μοναχικά άτομα από υπερήλικες, απόστρατοι του Εθνικού Στρατού, που οι γυναίκες τους βρίσκονταν σε άλλες χώρες ως φυγαδες και διάφοροι αποφυλακισθέντες.

Από τους φυγάδες επέστρεψαν ελάχιστοι, ενώ από τους πολιτικούς πρόσφυγες κανένας. Πολλοί ήταν αυτοί που δεν ξαναείδαν το χωριό τους και σχεδόν κανένας από τους απογόνους τους δεν είδε επίσης το χωριό των γονιών του.

Διάβασε περισσότερα…