«Κοντά σου θα μείνω” (της Ελένης Ζώλη)

Αν την Πατρίδα μου χάσω, πώς να την ξεχάσω;
Να την αρνηθώ, που μου χάρισε άσσο; ΠΟΤΕ!
Πως εδώ θα καταντήσει, που η ζωή μου έχει γεμίσει
και κάθε της στιγμούλα μνήμες έχει ανθίσει;
Άμα μείνω, δεν θ’ αντέξω, να μ’ ελέγχουν
ξένοι «ισχυροί», φρόνημα ν’ αλλάξω.
Την Ελλάδα να ξεχάσω, ν’ αφομοιωθώ.

Διάβασε περισσότερα

Κλάρκ Γκέιμπλ

Κλαρκ Γκέιμπλ (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Ένας σταρ υπήρχε κάποτε,
τον έλεγαν Κλαρκ Γκέιμπλ.
Μόνο αυτός κυριαρχούσε,
μετά τη Σίρλεϊ Τεμπλ.

Του κινηματογράφου θεωρούτανε
αυτός ο βασιλιάς.
Με την πρώτη του εμφάνιση,
τον κατέκτησε μεμιάς.

Διάβασε περισσότερα

Δημήτρης Χόρν

Με τον εαυτό μου πάλι τα έβαλα (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Με τον εαυτό μου πάλι τα έβαλα
που ξανά τον βασανίζω.
Που αντί να κοιμάμαι και να ηρεμώ,
με αναμνήσεις τον ζαλίζω.

Που εσένα σκέφτομαι
αντί να σε ξεχάσω.
Που τα λόγια σου θυμάμαι
και μου έρχεται να κλάψω.

Διάβασε περισσότερα

big bang

Κοσμογονική συνάντηση (Ρηγίνος)

H πηγή θεραπευτική
όπως οι δημιουργικές επαφές
όχι απαραίτητα ανθρώπινες
την στιγμή της μεγάλης έκρηξης
όταν εγένετο φως
με ασύλληπτες ταχύτητες
εσύ διατηρείς μέσα στην παλάμη
μέρος της κοσμογονίας

Διάβασε περισσότερα

Εαρινή Ισημερία

Πρέσπα 13-10-1991 (Ρηγίνος)

Τι αξία να ‘χουν οι άνθρωποι
μπροστά στα βουνά και την θάλασσα
τα μάρμαρα και τα φαντάσματα
Μοναχικός στοχαστής, οι Πρέσπες
μέσα στην πλούσια ομορφιά και την βλάστηση
απομεινάρια από χωριά ζωντανά
σπίτια, πουλιά, γέροντες, έρημα μονοπάτια
αλληλοκοιτάζονται μυστικιστικά

Διάβασε περισσότερα

Εαρινή Ισημερία

Κλεμμένα όνειρα ή επιθυμίες καταπιεσμένες (Ρηγίνος)

Είναι ένστικτα που ατροφούν
ή βρίσκονται βαθιά κρυμμένα
– μπορεί και για λόγους επιβίωσης
ή επιβαλλόμενου καθωσπρεπισμού –
που όμως κάποτε ενεργοποιούνται
απρόβλεπτα και απρογραμμάτιστα,
τότε ξυπνά το μυρμήγκι και η αράχνη
που ξεχάσαμε μέσα μας

Διάβασε περισσότερα

Φράουλες

Σταξίματα πινελιές (Ρηγίνος)

Είναι στιγμές που η διαίσθηση
αγγίζει τα όρια του λόγου
τότες που η αγκαλιά
γίνεται ένα με την νόηση…
Πόσα φρούτα έχουν κόκκινο χρώμα
που άμα στάξουν στα ρούχα λερώνουν
τόσο που δύσκολα καθαρίζουν
να πω τρία μόνο, αγαπημένα
φράουλα, ρόδι, κεράσι…

Διάβασε περισσότερα

Τρένο

Πυξίδα ζωής (Ρηγίνος)

Προσανατολισμός υπό αντίξοες συνθήκες
γνώση των φυσικών φαινομένων
πολλές φορές μπερδεύουμε τα σημεία του ορίζοντα
όταν είναι συννεφιά ή νύχτα
τους αστερισμούς δεν τους γνωρίζουν όλοι
η κλίση των δέντρων προς τον νότο

Διάβασε περισσότερα

Γεώργιος Μπαλταδώρος

Σμηναγός Μπαλταδώρος (του Κωσταντίνου Τζέκη)

Ένα αστέρι πέταξε ψηλά,
εκεί στου Αιγαίου τα λημέρια,
που είναι αγιασμένα τα νερά,
ανυψωμένα, στο Θεό,  ηρώων χέρια

Ο ήλιος λυπημένος από τη ντροπή,
το κύμα σιωπηλό βαριά πενθούσε.
Στο έλεος μαύρης  μοίρας την  τροφή
που για   Άγιο αίμα ήρωα διψούσε

Το αστέρι στάθηκε μετέωρο στο θόλο
και  σβήστηκε η στερνή του η αχτίδα,
για να γραφτεί ανεξίτηλα στο χώρο,
κατάστιχο ηρώων, με χρυσή γραφίδα

Η πατρίδα το γόνυ κλίνουσα  πενθεί
και δάφνινο στεφάνι εναποθέτει,
στου  Σμηναγού Μπαλταδώρου την κεφαλή.
Άγγελος, τώρα, με λευκά φτερά, τις δίκαιες θέσεις
της Ελλάδας στο Θεό εκθέτει

Απρίλιος 13, 2018

Παναγία

Ποίημα για τη Μεγάλη Εβδομάδα (του Σταμάτη Γαργαλιάνου)

Μητέρα του Χριστού Θεού, κλίνω το γόνυ εμπρός σου
Ποίημα του Σταμάτη Γαργαλιάνου για τη Μεγάλη Εβδομάδα

Πάτερ Ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου
Ευλόγησε το τέκνο σου, με την Ιερή ματιά Σου
Μητέρα του Χριστού Θεού, κλίνω το γόνυ εμπρός σου
Παρακαλώ σε να ευλογείς, Aνάσταση του Υιού Σου
Παρθένα Παναγία μου, σε έχω για Αγία μου
Ελπίδα στη ψυχή μου, ελπίδα στη ζωή μου
Ο Υιός σου εσταυρώθηκε για μας μετά τον Γολγοθά
Τώρα πιά το ξέρουμε … για πάντα μας πονά

Διάβασε περισσότερα

Ποίηση - Καπνός

Το αντίπαλο δέος (Ρηγίνος)

Καλλιεργούμε τις ψευδαισθήσεις μας
έτσι που στην πορεία χανόμαστε
δεν κατέχουμε την πραγματικότητα
ότι μας πουν το πιστεύουμε
το φιλτράρισμα των ειδήσεων χάλασε
και τα μέτωπα που καλούμαστε να
αντιμετωπίσουμε πολλαπλασιάστηκαν,

Διάβασε περισσότερα

Κεραίες τηλεόρασης - παράθυρο

Κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης (Ρηγίνος)

Τότε, κλείνεις εντελώς όλα τα κανάλια
κλείνεις το τετράδιο σου
μόλις μπλοκάρει το μυαλό
και περιμένεις το τράνταγμα
που θα σε επαναφέρει στους
φυσιολογικούς ρυθμούς της δημιουργίας.
Μια σκιά η σκιά μου
εμφανίζεται επανεμφανίζεται,
ποιό κέρατο ή ποιά μούσα

Διάβασε περισσότερα

δροσοσταλιά σε φυτό

Δροσοσταλίτσα (Ρηγίνος)

Παρατείνεται η νύχτα, μικραίνει η μέρα
ανάποδα με τον καιρό,
υφαίνεις πάνω στον ιστό
των εγκεφαλικών σου κυμάτων
σαν την αράχνη, για να συλλάβεις
αντί για έντομα, μηνύματα
όπως τα φτερά των νυχτερίδων
που λειτουργούν σαν σόναρ,
στέλνεις σήματα για να βομβαρδίσεις
τις ιδέες που επανέρχονται στην μνήμη σου

Διάβασε περισσότερα

Άνοιξη (της Ελευθερίας Μπαλκουρανίδου)

Ρίτσα Μπαλκουρανίδου - ΔασκάλαΓλυκολαλούσα κοπελιά, με πλουμιστά στολίδια,
Έρχεσαι Άνοιξη εσύ, με ρόδα με κεντίδια
Σε άρμα χρυσοφόρετο η Περσεφόνη η κόρη.
Μάρτη μου ανθοστόλιστε της μυγδαλιάς μπροστάρης,
Γλυκά χελιδονίσματα, δροσιά τα κελαρύσματα.
Απρίλη μου πεντάμορφε, της Πασχαλιάς τα δώρα,
λαμπάδες κόκκινα αυγά, γλέντια, χοροί, τραγούδια.
Μάη μου, χρυσομάη μου, μαγιάτικο στεφάνι,
Μυριάδες αγριολούλουδα κεντάνε το χαλί σου
Δύρα της Δήμηρας κρατούν, τη μάνα γη να θρέψουν
Τα ρόδα, τα τριαντάφυλλα, τα κόκκινα κεράσια,
Της Πασχαλιάς τις ευωδιές, των κλώνων οι αηδονοφωλιές.
Μες στη δροσιά, μες στη χαρά, της νιότης κοπελούδια,

Διάβασε περισσότερα

Χρονοδίνη

Καλό στάδιο (Ρηγίνος)

Μόνο που τις διαστάσεις τις έχουν
καθορίσει άλλοι
κάποιους χωρά κάποιους δεν χωρά,
υποτιθέμενοι ταγοί καθηγητάδες, δασκάλοι
θεολόγοι, γιατροί, πανεπιστημιακοί
ή όλα μαζί με μεταπτυχιακά
τους ακούς να εκθειάζουν την χούντα
ψάχνοντας διακαώς για ένα δικτάτορα
προβαλλόμενοι ανερυθρίαστα από την τηλεόραση
ας είναι και λοχίας όπως ο Χίτλερ,

Διάβασε περισσότερα

Ελιά: Το ιερό σύμβολο των αγώνων και της ειρήνης

Ρίτσα Μπαλκουρανίδου - ΔασκάλαΓύρισα σελίδα.
Βρέθηκα στα μονοπάτια
της δεκάχρονης
παιδούλας .
Στο φως του φεγγαριού.
Μου φόρεσαν πέτρινο στε-
φάνι και νόμιζα πως ήταν
διαμαντένιο, πως ήταν
κοραλλένιο.
Κρυβόμουν στις σκιές,
πίσω από πυκνόφυλλους
θάμνους.
Κάτω από ελιά,
ευλογημένη.

Διάβασε περισσότερα

Ερωτική ποίηση

Ερωτική Ποίηση από τον Σταμάτη Ψύταλη

Σ’ αγαπώ ως την άκρη του ουρανού
Ως το χείλος του γκρεμού, ως τα πέρατα της γης
Ως το φέγγος της αυγής
Κι ακόμη πιο ψηλά, κι ακόμη πιο μακριά
Μου έδωσες πάλι τη χαρά, μου έδωσες το γέλιο
Από τη μέρα που σε γνώρισα, χαράς έχω ευαγγέλιο
Χάρις σε εσένα ξέχασα, το δάκρυ και τον πόνο
Χάρις σε εσένα προχωρώ, στης ζήσης μου το δρόμο
Αν ψάξουν μες στις φλέβες μου, θα βρουν αίμα δικό σου
Αν βάλουν σε με ακουστικό, θα ακούσουν το σφυγμό σου
Είσαι η χρυσή ελπίδα μου, είσαι το φυλακτό μου
Είσαι το όνειρο που θα κρατώ, πάντα για δικό μου

Διάβασε περισσότερα