Εφημερίδες

Όταν μαλώνουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια… – υπερΗΧΩγράφημα

Πλανάται πλάνην οικτράν όποιος πιστεύει πως η εξωτερική πολιτική ασκείται, είτε από τις μεγάλες είτε από τις μικρές χώρες, με ηθικά κριτήρια. Μικρές και μεγάλες χώρες κοιτάνε να προωθήσουν τα συμφέροντά τους και επιλέγουν εκείνα τα μέσα που κρίνουν ότι θα τις βοηθήσουν να πετύχουν τους στόχους τους. Αυτό συνέβαινε πάντα.

Την εποχή του Ψυχρού Πολέμου διακινούνταν διάφορα σπουδαιοφανή κλισέ από τις Η.Π.Α. περί «προμαχώνων της ελευθερίας και της δημοκρατίας» και από την ΕΣΣΔ περί «προλεταριακού διεθνισμού». Όλα αυτά ήταν τα προσχήματα για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους.

Διάβασε περισσότερα

Μόσχα

«Να πως άλλαξε ο κόσμος…” – ΗΧΩλόγιο

Στις 8 Δεκέμβρη του 1991, αγαπημένοι μου, στην πρώην ΕΣΣΔ, σε μια περιοχή προς τα σύνορα της Φινλανδίας, σε ένα υπέροχο τσαρικό ανάκτορο, γνωστό στους περίοικους και ως «ανάκτορο των στελεχών», παρατηρείται ασυνήθιστη κίνηση.

Καταφτάνουν η μία μετά την άλλη δεκάδες τεθωρακισμένες λιμουζίνες. Ισχυρότατες στρατιωτικές μονάδες με βαρύ εξοπλισμό αποκλείουν την περιοχή σε ακτίνα δέκα χιλιομέτρων και επιβάλλουν καθολική απαγόρευση της κυκλοφορίας πεζών και οχημάτων.

Διάβασε περισσότερα

Η λύση κρύβεται σε εννέα λέξεις… – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Ο Λεωνίδας Κύρκος πέθανε πριν από έξι χρόνια στα τέλη του Αυγούστου. Θα μου πείτε: «Πού τον θυμήθηκες τώρα τον Λεωνίδα Κύρκο;». Η αλήθεια είναι πως η επέτειος του θανάτου του δεν θα είχε κάτι ιδιαίτερο να προσφέρει, αν δεν είχε προηγηθεί η θύελλα περί ναζισμού και κομμουνισμού, που προέκυψε μεσούντος του καλοκαιριού με αφορμή το συνέδριο της Εσθονίας και την άρνηση του υπουργού Δικαιοσύνης της Ελλάδας να παραστεί σε αυτό.

Ο Λεωνίδας Κύρκος, προαισθανόμενος προφανώς το τέλος του, είχε γράψει λίγα λόγια, για να διαβαστούν στην κηδεία του. Τα διάβασε ο γιος του Μίλτος…:
:
«Φεύγω. Ζήσαμε -η γενιά μου- μια συναρπαστική περιπέτεια, γνώρισα από κοντά τη φτώχεια, τους κατατρεγμούς, τη φρίκη. Αλλά σε διαλείμματα και τη χαρά. Και έβαλα το λιθαράκι μου στον αγώνα για το φως, το δίκαιο και την ανθρωπιά. Ένιωσα συντετριμμένος όταν έσβησε το κόκκινο αστέρι στην κορυφή του Κρεμλίνου βουτηγμένο στη βία, στο ψέμα και στην ντροπή. Άλλα πίστεψαν οι άνθρωποι, άλλα λάλησαν οι προφήτες. Όπως άλλος ήταν ο σοσιαλισμός για τον οποίο αγωνιστήκαμε και γι’ αυτόν τον σοσιαλισμό, με δημοκρατία, ελευθερία και σεβασμό στον κάθε άνθρωπο, να συνεχίσετε τον αγώνα, γιατί δεν έχει άλλη λύση ο κόσμος. Φεύγω, σας χαιρετώ όλους, και εσάς που πορευτήκαμε μαζί και εσάς τους άλλους της κάθε φορά αντίπερα όχθης, και έχω μόνο ένα να σας πω: σύγκρουση ιδεών, όχι βία και μισαλλοδοξία, δεν οδηγούν πουθενά, γεια σας».

Διάβασε περισσότερα