Κίονας

Η Μακεδονία και οι Μακεδόνες (της Ελένης Ζώλη)

Ό,τι ήταν η Μακεδονία, ήσαν και οι Μακεδόνες και μάλιστα επίλυδες, από την Κεντρική Ελλάδα σα λαός και οι βασιλείς της, που οργάνωσαν κρατίδια και το μέγα Μακεδονικό Κράτος, «κάτω απ’ τ’ αυλάκι»: Τημενίδες Αργείοι, Βακχιάδες-Κορίνθιοι, Αρκάδες και Λάκωνες. Όλη η Μακεδονική Δυναστεία, πλην της Ολυμπιάδας της Μολοσσού- Ηπειρώτισσας, που και το όνομά της, πάλι εκεί μας παραπέμπει. Στην Ολυμπία ή και στον Όλυμπο. Σαν πριγκήπισσα  Μυρτάλη, σαν βασίλισσα Ολυμπιάς.

Ο Ηρακλής εγεννήθη στην Τίρυνθα – κοντά στο Άργος – από το βασιλικό ζεύγος Αμφιτρύωνα και Αλκμήνης. Ήσαν συγγενικοί οι οίκοι τους και οι Μακεδόνες βασιλείς τον θεωρούσαν προγονό τους και πίστευαν, πως κατάγονται από το Δία, πριν την γέννηση του Αλέξανδρου, γι’ αυτό ο Φίλιππος, όταν έφθασε στη Μακεδονία, για να οξολοθρεύσει τους λύγκες, τον τίμησε δεόντως και έχτισε προς τιμήν του πόλη στα βόρεια σύνορα του βασιλείου του, με Έλληνες – νότιους – τεχνίτες, την Ηράκλεια «την λαμπροτέραν», ενώ η παλιά ήταν η προ Φλώρινα, στο λόφο του Αγίου Παντελεήμονα.

Διάβασε περισσότερα…

Ποίημα, βιβλίο με τριαντάφυλλο

«Κοντά σου θα μείνω» (της Ελένης Ζώλη)

Αν την Πατρίδα μου χάσω, πώς να την ξεχάσω;
Να την αρνηθώ, που μου χάρισε άσσο; ΠΟΤΕ!
Πως εδώ θα καταντήσει, που η ζωή μου έχει γεμίσει
και κάθε της στιγμούλα μνήμες έχει ανθίσει;
Άμα μείνω, δεν θ’ αντέξω, να μ’ ελέγχουν
ξένοι «ισχυροί», φρόνημα ν’ αλλάξω.
Την Ελλάδα να ξεχάσω, ν’ αφομοιωθώ.

Διάβασε περισσότερα…

Γυναίκα που γράφει

Κόντρα στη θλίψη (της Ελένης Ζώλη)

Έγινα θρύψαλα κι άδειασα με την πικρή απώλεια. Η ερημιά κι η απελπισία με γέμισε πίκρα και μοναξιά. Η απόγνωση έγινε ανάγκη διεξόδου, επικοινωνίας. Λύση η έκφραση. Το κενό μου, δε μπορεί τίποτε, να το γιατρέψει, έστω κι αν το γεμίσω υάκινθους, πασχαλιές, μωβ κρίνα και ία κι αν ακούω ωραία μουσική.

Καταφύγιο το γράψιμο, τα σχόλια της επικαιρότητας, η εκάστοτε φόρτισή μου για να τα μοιράζομαι με μια φανταστική συντροφιά, ν’ αποκτήσω μια πνευματική, επαφή μ’ ένα αόρατο, αλλά συμπαθητικό κοινό, να δραπετεύω από την πλήξη και τη μαυρίλα μου, επιστρατεύοντας υπομονή και βούληση.

Διάβασε περισσότερα…

Κίονας

Το μέλλον της Μακεδονίας κι Ελλάδας (της Ελένης Ζώλη)

Ήσουνα Ελληνική, μοναδική και ΜΙΑ,
γλυκειά Μακεδονία!
Είσαι παλμός, ενθουσιασμός, είσαι αγώνα
αλλαλαγμός. Είσαι Ελλήνων θυσαυρός,
σάλπισμα εγερτήριο, είσαι της Νίκης ιαχή,
δόξας χαρά κι απαντοχή και άσμα νικητήριο,
που των Ελλήνων τις ψυχές μ’ ενθουσιασμό δονεί.
Ένας ανεμοστρόβιλος, τυφώνας και σεισμός.

Διάβασε περισσότερα…

Αεροσκάφη F-16

Περπατητές τ’ονείρου και του αιθέρα (της Ελένης Ζώλη)

Κι εμείς πεταλούδες ψυχές, κολλημένες στο πηδάλιο του «μιράζ» μας, της αναχαίτησης το μαρτύριο, των πτήσεων τους ελιγμούς, τις ανελίξεις και καθόδους καρτερικά υπομένουμε και εκτελούμε.

Με το γαλάζιο τ’ ουρανού φλερτάρουμε, διασχίζοντας το με κάθε καιρό, ερωτευόμαστε τη θάλασσα, την κοντοζυγώνουμε μ’ ορμή, αφοσίωση και δόσιμο στο καθήκον, της Πατρίδας την άγρυπνη περιφρούρηση.

Θερμά καρδιοχτύπια, κρυφοί πόθοι, όρκοι κι ανείπωτα όνειρα καρτερούν πραγμάτωση. Τα μαύρα πουλιά κομπορρημονούν, προκαλούν ύπουλα, ανέντιμα, δόλια.

Διάβασε περισσότερα…

Κερί - Εκκλησία

Αναστάσιμες Σκέψεις (της Ελένης Ζωλη)

Ο Προμηθέας κρεμάστηκε αλυσοδεμένος στον Καύκασο, γιατί ήξερε πολλά και προσπάθησε με αυτά να βοηθήσει τους ανθρώπους. Εσύ καρφώθηκες στο Σταυρό, γιατί γνώριζες τα πάντα και έλεγες πολλά, για να ελευθερώσεις πνευματικά και να σώσεις ανθρώπους.

Εκείνος έδωσε στον ανυπεράσπιστο και αδύναμο τη φωτιά. Για να ζεσταθεί, να ημερέψει, να βρει τέχνες, να γίνει πολιτισμένος. Η φωτιά ζεσταίνει, βοηθά, οξύνει τον εγκέφαλο, δημιουργεί… Δημιούργησε ως και πυρηνικά εργοστάσια σήμερα, μα κατέστρεψε τη ζωή, την επιβάρυνε, τη μόλυνε προσφέροντας της ευκολίες πληρωμένες με πανάκριβο τίμημα. Η φωτιά είναι ευλογία, μα είναι και όλεθρος. Όταν πυρπολεί, καίει, καταστρέφει, αποτεφρώνει. Όταν σκοτώνει, αφανίζει, πληγώνει. Σε πόλεις, χωριά, δάση μηδενίζει τη ζωή, διαταράσσει ισορροπίες, φυσικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές.

Διάβασε περισσότερα…

Άνοιξη στη Θεσσαλονίκη (της Ελένης Ζώλη)

Αν θέλω να περιγράψω την Άνοιξη από το βορεινό Κούγκι μου, οι εικόνες θα’ναι λίγες και φτωχές. Πότε κάποια φλύαρα χελιδονάκια να πετούν, ένα κομμάτι ουρανός, να σε φέρνει σε επαφή με το φως, τα δέντρα που διστακτικά προβάλλουν τη νέα φανταχτερή στολή τους, τ’αυτοκίνητα στην παραλία, που σαν σίφουνες περνάνε, εκτός, αν τα πιάσει φανάρι κι ακούγονται τριγμοί και άγρια σφυρίγματα φρένων. Και δίπλα η ατελείωτη γαλάζια θάλασσα, άλλοτε λαμπερή και παιχνιδιάρα κι άλλοτε θυμωμένη να χτυπάει μ’άγρια μανία τη προκυμαία.

Λίγες βόλτες τροχάδην τότε και στην καλοσύνη κόσμος πολύς κινείται πάνω-κάτω, ενώ αμαξάκια σέρνονται καλπάζοντας αργά, ρυθμικά, περιηγώντας τους περίεργους και τους τεμπέληδες στη διπλή ομορφιά της Θεσσαλονίκης. Θάλασσα, την πόλη και τα γύρω βουνά, με κορώνα το θεϊκό Όλυμπο, που προβάλλει επιβλητικός και μεγαλόπρεπος δυτικά.

Διάβασε περισσότερα…

Χιόνι - δέντρα - χειμώνας

Όλα Χιονισμένα (της Ελένης Ζώλη)

Όλες τις εκπλήξεις μας τις επιφυλάσσεις μες στο μουντό και ήσυχο σύθαμπο του βραδυνού σιγαλά, αθόρυβα, κλεφτά και ξυπνάς με τ’ άσπρα σου! μισοκοιμισμένη…

Να παραφράσω λίγο το Βαλαωρίτη: «Η Φλώρινα κοιμώτουνε στα χιόνια τυλιγμένη» νύφη ντυμένη, -ανήμερα Φώτων 2016 -φαντάζομαι σκηνές στο ποτάμι- και κάτω από το αφράτο της παλτό χτυπούσε δυνατά και γιορτινά η καρδιά της, μαζί με την καμπάνα, ενώ η ζωή της έπαλλε στον ίδιο ζωηρό ρυθμό και το αίμα της ζεστό της θέρμαινε το «σώμα» και τις σκέψεις.

Ούτε πουλάκια στα κεραμίδια, στα κλαδιά ούτε ζωάκια στις αυλές και τους δρόμους. Μέχρι, που κάποια στιγμή, όταν η αυτοσυντήρηση τα «διατάξει» να ξεφυτρώνουν μαύρα σταχτιά ή καφέ σημαδάκια, με μικρά πηδηματάκια στις παχύστρωτες στέγες και την κατάλευκη γη, ν’ αναζητήσουν τροφή.

Διάβασε περισσότερα…

Άνθρωπος - Θεός

ΆΝΘΡΩΠΟΣ (Κείμενο της Ελένης Ζώλη)

Χαρακτηρισμός: Θεός, θηρίο, ανθρωποειδές, εγκέφαλος, σατανικός, καταστροφεύς.

«Πολλά τα δεινά κι ουδέν ανθρώπου δεινότερον τέλειο!»

Είναι μέσα κι αυτή η ομοταξία, κι αν ατυχήσουν ή τολμήσουν ν’ αυτοκτονήσουν, θα μας πάρουν όλους μαζί τους, αν και μηχανεύονται τρόπους σωτηρίας και διαφυγής τους, κάπως σαν τον Νώε. Σχεδιάζουν χώρους καταφυγής ή κιβωτό υπερσύγχρονη βέβαιης επιβίωσης, ανώτερη από του Νώε οι παγκόσμιοι εμπνευστές και εξουσιαστές του κόσμου. Εξοπλισμένο με τα πάντα και αντοχές και συντήρηση πλοίου 50.000 θέσεων – τόσοι είναι οι εκλεκτοί ή αυτοεπιλεγμένοι για επιβίωση 10 ετών, ενώ στη Νεβάδα έχουν σκάψει υπόγεια πολιτεία με την ίδια τέχνη και διάρκεια ζωής.

Διάβασε περισσότερα…