Γιαγιά με γάιδαρο

Στο παζάρι της Φλώρινας…

Μεγάλη χαρά αισθάνθηκα, όταν η γιαγιά μου, η μπάμπα Λαζουίτσα, μου ανακοίνωσε ότι το Σάββατο θα με έπαιρνε μαζί της στο παζάρι, εμένα ένα δεκάχρονο αγόρι (1950).

Φορτώσαμε τον γάιδαρο μας, τον Κίτσο, πραμάτια. Ζαρζαβάτια από τον λαχανόκηπο μας, ντομάτες, αγγουράκια, πιπεριές, σέλινο, μαϊντανό, πράσο… Έβαλε η γιαγιά μου το σαμάρι στο σέντελο και έναν κόκκορα και μια κότα με σφιχτοδεμένα τα πόδια τους… Εμένα με ανέβασε στα καπούλια του γαϊδάρου μας…

Χαρές, χαρές που έκαμα εγώ, θα πήγαινα πρώτη μου φορά στο παζάρι της Φλώρινας!! Θα μου αγόραζε εκεί σιμίτσε και κεμπάπια η γιαγιά μου, κεμπάπια με μπούκοβο!

Διάβασε περισσότερα

Θανάσης Γερμανίδης

«Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις…” (του Θανάση Γερμανίδη)

Έχουμε κουραστεί να ακούμε από τα Μ.Μ.Ε. και να διαβάζουμε στις εφημερίδες για σκάνδαλα, οπότε δεν είναι υπερβολή να ισχυριστούμε το «όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, ένα σκάνδαλο θα βρεις”. Το ζητούμενο για τον ελληνικό λαό δεν είναι μόνο να τιμωρηθούν οι μιζαδόροι (όποιοι βάλανε το δάχτυλο τους στο μέλι), αλλά να γυρίζουν τα «κιλά” στο Δημόσιο Ταμείο.

Θα προτιμούσα τα υπαρκτά (όχι τυχόν) σκάνδαλα – ανεξαρτήτως μεγέθους – να δικάζονται από την τακτική δικαιοσύνη και όχι από εξεταστικές επιτροπές, διότι σ’αυτές υπερισχύουν κομματικές σκοπιμότητες και συνήθως
δεν οδηγούν σε κοινό πόρισμα. Έτσι μεγάλα ποσοστά των πολιτών στοιχίζονται στο κόμμα που ψηφίζουν.

Διάβασε περισσότερα

Παιδιά - πόλεμος - Συρία

«Τα παιδιά είναι παιδιά…” – ΗΧΩλόγιο

“Σαν ήμουνα μικρός, καθρεφτιζόμουνα στα ρυάκια της πατρίδας μου, δεν ήμουν πλασμένος για τον πόλεμο…. “
– Νικηφόρος Βρεττάκος

«Σε αιματηρές μάχες ενεπλάκησαν το πρωί του Σαββάτου ο στρατός της Συρίας και οι αντάρτες, στο αποφασιστικής σημασίας πολεμικό μέτωπο στην ανατολική Γούτα, καθώς η προώθηση των στρατιωτικών κυβερνητικών δυνάμεων έχει χωρίσει την περιοχή σε τρεις ζώνες ελέγχου, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στις πολεμικές συγκρούσεις που ξέσπασαν πριν από τρεις εβδομάδες στην ανατολική Γούτα, η οποία τελούσε υπό τον έλεγχο των ανταρτών, κοντά στη Δαμασκό, σκοτώθηκαν περισσότεροι από 1.100 άμαχοι, ανάμεσά τους και 240 παιδιά…»

Διάβασε περισσότερα

Ο Ποιμήν

Συμμορία Σκύλων… (Ο Ποιμήν)

Σε γειτονιά κοντά στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής μια συμμορία σκύλων επιτέθηκαν σε δεκάχρονο παιδάκι, το έριξαν από το ποδήλατο και ευτυχώς την ώρα εκείνη γείτονες περαστικοί προστάτεψαν το παιδάκι πριν το κατασπαράξουν…

Την περασμένη Κυριακή στον δρόμο κάτω από το Νοσοκομείο, άλλη συμμορία σκύλων έριξαν κάτω μεσήλικη γυναίκα και την δάγκωναν με λύσσα. Την ώρα εκείνη για καλή της τύχη περνούσε από εκεί περιπολικό της Αστυνομίας και την γλίτωσαν από τα χειρότερα. Οι αστυνομικοί την μετέφεραν επειγόντως στο Νοσοκομείο…

Διάβασε περισσότερα

Παραπολιτικά - Φλώρινα

Παραπολιτικά (14/3/2018)

«Καλημέρα, πάνω στο πρώτο λύκειο στο άγαλμα των ποντίων έχει τέσσερα – πέντε πολύ επιθετικά σκυλιά και το ένα από αυτά, ένα τεράστιο μαύρο με κίτρινο λουράκι, είναι το πιο άγριο! Ο Δήμος δεν έχει τον χώρο συγκέντρωσης να τα μαζέψει; Έχει παιδάκια εκεί πέρα…». Είναι σχόλιο που υπογράφει η Κατερίνα Φλωρινιώτη, με αφορμή τα αδέσποτα σκυλιά, στα οποία έχουμε αναφερθεί ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν από αυτήν εδώ τη στήλη. Είναι ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα για το οποίο, σύμφωνα με τον νόμο, ισχύουν τα εξής: «Η Δημοτική Αρχή είναι υπεύθυνη για την περισυλλογή και διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς. Ειδικότερα είναι υπεύθυνη για την περισυλλογή, σήμανση και στείρωσή τους και εν συνεχεία για την απελευθέρωσή τους στο φυσικό περιβάλλον. Σε περιπτώσεις που υπάρχουν αδέσποτα ζώα τα οποία χρήζουν περίθαλψης, και εφόσον υπάρχουν αδειοδοτημένα καταφύγια αδέσποτων ζώων, επιτρέπεται η προσωρινή φιλοξενία μέχρι την αποθεραπεία τους, ενώ αμέσως μετά ελευθερώνονται στο φυσικό τους περιβάλλον.» Άρα Κατερίνα, η λύση είναι μία. Βάζεις στην τσέπη μεζεδάκια και, αν συναντήσεις σκύλο, του δίνεις ένα μικρό φιλοδώρημα και να είσαι σίγουρη ότι δεν πρόκειται να δεχτείς επίθεση…

Διάβασε περισσότερα

Ιβάν Σαββίδης - όπλο - 3-2018

Που είναι εκείνες οι Κυριακές…; – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Μετά τα γεγονότα της Κυριακής και την είσοδο του κουμπουροφόρου Ιβάν Σαββίδη και των μπράβων του στο γήπεδο, αναπόλησα ξαφνικά την εποχή που πηγαίναμε σχολείο. Τότε που τα κυριακάτικα ντέρμπι ήταν λίγο σημαντικότερα από την ίδια μας την ύπαρξη.

Τότε που μέσα στην παιδική μας αφέλεια, ήμασταν σχεδόν σίγουροι ότι οι παίκτες στο γήπεδο έκαναν ότι έκαναν για εμάς. Μοχθούσαν και για εμάς, έβαζαν γκολ για εμάς και πανηγύριζαν για να έχουμε εμείς ένα χαρούμενο θέμα συζήτησης την επόμενη μέρα στο σχολείο.

Διάβασε περισσότερα