ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Πρόλογος του βιβλίου του Παναγιώτη Κανελλόπουλου «Ιστορία του Ευρωπαϊκού πνεύματος» – 1941

«Το βιβλίο αυτό γράφηκε σε ώρες (σε τέσσερα χρόνια) μεγάλης μοναξιάς. Στην Κύθνο στην Θάσο, στην Κάρυστο. Στη μοναξιά ακριβώς είδα μπρος μου την πιο μεγάλη και την πιο σταθερή κοινωνία που υπάρχει στον κόσμο, την κοινωνία των πνευμάτων. Δεν την είδα μόνο, την έζησα και την έκαμα δική μου, έκαμα δικές μου τις φαινομενικά οξύτερες αντιθέσεις της, και το αμάρτημά μου είναι ότι τ’ αγάπησα όλα, δηλαδή και εκείνα τα στοιχεία της κοινωνίας των πνευμάτων, που μοιάζουν σα να ζουν ασυμφιλίωτα. Με τους κλασσικούς αγάπησα το φως, με τους ρομαντικούς την νύχτα. Με τους λογικούς αγάπησα την ορθογώνιο σκέψη, με τους μυστικούς την άδηλη αλήθεια. Δεν υπάρχει τίποτα που ν’ αγαπήθηκε πολύ, και που να μην τ’ αγάπησα κ’ εγώ. Μονάχα αυτό μου έδωσε το δικαίωμα (ή έστω τη σφαλερή εντύπωση πως έχω το δικαίωμα) να μιλήσω για όλα…. Μονάχα τα ψέματα έχουν ανάγκη ν’ αρνηθούν παλαιότερα ψέματα…. Μιλώντας για την Ευρώπη μιλάμε και για την Ελλάδα πολύ περισσότερο παρ’ ό,τι θα το κάναμε αν μιλούσαμε μόνο για την Ελλάδα. Η Ευρώπη είναι ακριβώς ο καρπός της Ελλάδος…»

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Για την αντιγραφή, Ρηγίνος

Τουφέκι

Από μικρός στο κλαρί (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΜε τον ντέντο-Τάσο, που είχε στεφανώσει τον πατέρα μου και είχε βαφτίσει τον αδελφό μου, μπήκαμε στον Άη-Νικόλα να ανάψουμε ένα κεράκι. Ο Άη-Νικόλας βρίσκόταν δυο χιλιόμετρα έξω από το χωριό. Διέθετε πάντα και διαθέτει και σήμερα ξενώνα. Μόλις μπήκαμε πλησιάσαμε στο τέμπλο και τότε ο ντέντο-Τάσος γύρισε προς τα εμένα και δείχνοντας τις εικόνες των Αρχαγγέλων και ιδιαίτερα τα ξίφη τους μου είπε:

«Αυτοί οι Άγιοι πρέπει να’ταν καπετάνιοι σαν κι εμάς. Για δες εδώ πως κρατάνε τα ξίφη τους, λες και ετοιμάζονται να μας λογχίσουν. Μήπως θέλουν να μας τρομάξουν για να μην αμαρτάνουμε;»

Ανάψαμε από ένα κερί, κάναμε το σταυρό μας και βγήκαμε έξω. Ο ντέντο-Τάσος κατευθύνθηκε έξω από το προαύλιο της εκκλησίας και βρεθήκαμε κάτω από τον ίσκιο ενός δέντρου και αράξαμε, ενώ τα λιγοστά ζωντανά που προσέχαμε βοσκούσαν ξέγνοιαστα μπροστά μας.

«Εδώ το 1890 που ήμουν 18 χρονών, είχα έρθει να μαζέψω καρύδια. Εκεί, και μου έδειξε μια θέση, λίγα μέτρα πιο πέρα, ήταν μια καρυδιά.  Είχα μαζέψει αρκετά καρύδια όταν εμφανίστηκε ένας Τούρκος τζανταρμάς. Φαίνεται πως ήταν κουρασμένος γιατί με χαιρέτησε και αμέσως κάθησε κοντά μου. Μου ζήτησε μερικά καρύδια και μου είπε πως ήταν περαστικός.

Διάβασε περισσότερα…

ΜΑΣΚΕΣ

«Φιλανθρωπία που… διαφθείρει» – ΗΧΩλόγιο

Δεν βρίσκει τα λόγια για να περιγράψει όλα όσα είδε με τα ίδια της τα μάτια η Μάντισον Μάριατζ, δημοσιογράφος των Financial Times: «Είναι κάτι απερίγραπτο, η φασαρία ήταν απίστευτη, υπήρχε μια τεράστια ποσότητα τεστοστερόνης σε εκείνο το δωμάτιο, όλοι βρίσκονταν σε υπερδιέγερση!».

Το γεγονός συνέβη πριν από ένα δεκαήμερο περίπου. Η Μάντισον Μάριατζ και μια συνάδελφός της κατάφεραν να τρυπώσουν κρυφά σε μια εκδήλωση που διοργάνωσε, για φιλανθρωπικό σκοπό, η λέσχη Presidents Club. Η εν λόγω λέσχη χαρακτηρίζεται ως η πλέον αριστοκρατική λέσχη κυρίων στο Λονδίνο.

Το δείπνο αυτό ήταν αποκλειστικά για άνδρες και πραγματοποιήθηκε σε ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο στην καρδιά του Λονδίνου, το Dorchester Hotel. Στην εκδήλωση συμμετείχαν περίοπτα πρόσωπα από τον κόσμο της οικονομίας, των επιχειρήσεων αλλά και της πολιτικής. Η βραδιά, ωστόσο, εξελίχτηκε πολύ διαφορετικά από ότι υπολόγιζαν η νεαρή δημοσιογράφος και η φίλη της.

Διάβασε περισσότερα…

Λουλούδι - ποίηση

Ανοιχτές Πληγές

Θανάσης ΓερμανίδηςΧαμήλωνε Αργά η μέρα
Ήρθαν χρώματα
Χορτάτα με θλίψη
Ανταύγειες δύοντος ηλίου
Κάθονται ήρεμα
Στης Λέσκας τα μέρη
Εκεί που τα νιάτα μας
Ξεδιψούσαν Δροσερά νερά πηγών
Εκεί που άγια χέρια παππούδων
Θέριζαν βρίζα

Διάβασε περισσότερα…

Παραπολιτικά - Φλώρινα

Παραπολιτικά (31/1/2018)

Κυριακή 28 Ιανουαρίου. Τα τρακτέρ στο Αμύνταιο άναψαν τις μηχανές και κατευθύνθηκαν προς τον κόμβο του Αντιγόνου για να συμμετέχουν στην κινητοποίηση που διοργανώνει ο Αγροτικός Σύλλογος Αμυνταίου. Όποιος βρίσκεται στην περιοχή διαπιστώνει ότι οι αγρότες, δυστυχώς, εμφανίζονται διχασμένοι. Δεν συμφωνώ με τον φίλο μου που δεν συμμετέχει στον αγώνα γιατί, όπως λέει, δεν έχει το τρακτέρ του πετρέλαιο. Εάν, αγαπητέ μου, μείνεις τώρα αδιάφορος, του χρόνου δεν θα έχεις όχι μόνο πετρέλαιο, αλλά ούτε τα προς το ζην.

Είχα καιρό να επισκεφθώ το Αμύνταιο, αλλά σε μία μαραθώνια κάθοδο την Κυριακή είδα και άκουσα πάρα πολλά. Είχα την αίσθηση ότι έχει αποδυναμωθεί η ενασχόληση των κατοίκων της περιοχής με τις επικείμενες δημοτικές εκλογές. Διαπίστωσα ότι ήδη δύο συνδυασμοί για τον Δήμο Αμυνταίου είναι σχεδόν έτοιμοι! Φαίνεται ότι θα ξαναδούμε τον Κώστα με τον Γιάννη να διασταυρώνουν τα ξίφη τους για την τελική επικράτηση.

Διάβασε περισσότερα…

Μάθιου Νίμιτς - Μακεδονία

«Φωνή λαού, οργή Θεού!» – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Αναφερόμενος ο Άδωνις Γεωργιάδης, Αντιπρόεδρος της ΝΔ, στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, είπε χαρακτηριστικά: «Φωνή λαού, οργή Θεού». Τι να σημαίνει άραγε το συγκεκριμένο σχόλιο; Μήπως σημαίνει πως η φωνή που ύψωσε το όντως μεγαλειώδες σε όγκο πλήθος που συγκεντρώθηκε για να διαδηλώσει στη Θεσσαλονίκη, θα εισακουστεί από τον Ύψιστο;

Και αν είναι όντως έτσι, μήπως αυτό πάλι σημαίνει πως ο Ύψιστος θα συμμεριστεί τις επί του Μακεδονικού απόψεις του κ. Γεωργιάδη και του πλήθους και θα επιφοιτήσει τον κ. Νίμιτς, για παράδειγμα, να προτείνει στις διαπραγματεύσεις όνομα που δεν θα περιέχει τη λέξη Μακεδονία, ούτε παράγωγά της, όπως λέμε «μακεδονικός χαλβάς» ή «μακεδονική σαλάτα»; Πληροφοριακά, ενημερώνω πως ο όρος «μακεδονική σαλάτα» είναι όρος πολιτικός, με βαθιά ιστορική σημασία, που δεν έχει καμιά σχέση με τη γαστρονομία και πάει να πει: Φύρδην μίγδην, γενικό ανακάτεμα.

Διάβασε περισσότερα…

ΜΠΑΟΥΛΟ

Αδειάζοντας το μπαούλο του παππού… (Α)

Να και μία απόδειξη κανονική και ειλικρινής. Αφορά είσπραξη 150 δρχ. για τη χρήση έτους 1936 (Δικτατορία Ιωάννη Μεταξά) «δια ησφωράν μηστοίς για ιερέας του οικονομικού έτους 1936 -37». Ο καταβάλλων είναι ο παππούς μου «Παύλοφ Γαιρμασοις» και εισπράκτωρ ο « Ευ. Μπουζδελεκύδις». Ημερομηνία είσπραξης 4-4-1937.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ 1936-37

Διάβασε περισσότερα…

Παζλ - Εκπαίδευση

“Μήπως το παιδί μου έχει δυσλεξία; ”

Γράφει η Μουρτζούκου Σοφία
Ψυχολόγος Α.Π.Θ.

Τις τελευταίες δεκαετίες οι ειδικοί που ασχολούνται με τη μάθηση κάνουν λόγο για “ειδικές μαθησιακές δυσκολίες” στην προσπάθειά τους να περιγράψουν την αδυναμία φυσιολογικών παιδιών να αφομοιώσουν τη βασική εκπαιδευτική ύλη, την οποία η πλειονότητα των μαθητών μπορεί να μάθει χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.

Ο όρος “δυσλεξία” χρησιμοποιείται καταχρηστικά, για να περιγράψει όλο το εύρος των ειδικών μαθησιακών δυσκολιών. Στην πραγματικότητα όμως είναι διαταραχή της ανάγνωσης και μόνο.

Το παιδί με ειδική μαθησιακή δυσκολία δεν έχει νοητική καθυστέρηση, κάποια βαριά διαταραχή της ανάπτυξης
ή αισθητηριακές βλάβες και ζει σε ένα περιβάλλον πλούσιο σε ερεθίσματα. Η βασική ένδειξη ότι κάτι δεν πάει
καλά με το παιδί είναι η μεγάλη διάσταση μεταξύ της νοητικής ικανότητάς του και της σχολικής του επίδοσης
(φαίνεται και είναι φυσιολογικό, όμως υστερεί στις επιδόσεις του στο σχολείο).

Διάβασε περισσότερα…

Η οικονομική κρίση και πώς η ιστορία επαναλαμβάνεται (1857, 1893, 1897………..)

Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΗΧΩ Φλώρινας στις 2 Φεβρουαρίου του 2011.

Γιάννης Στρατάκης - Πρώην Νομάρχης ΦλώριναςΗ επανάληψη της Ιστορίας είναι ένα φαινόμενο που πολλές φορές εντυπωσιάζει με τις ομοιότητες με τις οποίες επανέρχεται. Σήμερα βιώνουμε μια οικονομική κρίση που έχει κορυφωθεί. Δεν είναι δυστυχώς πρώτη φορά για την Ελλάδα από συστάσεως του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους, το 1928.

Μια συνεχής προσπάθεια διαχρονικά, διαχείρισης των «δανεικών», που σ’ αυτά στηρίζει την ύπαρξή της η Ελληνική Οικονομία. Ελληνική Οικονομία, όμηρος της λογικής του πολιτικού κόστους, του περιστασιακά οργανωμένου Κράτους, των εφήμερων Κυβερνήσεων που ανεβοκατεβαίνουν έχοντας ως πρώτη προτεραιότητα την προσφυγή σε εκλογές στην καλύτερη πολιτική συγκυρία και όχι όποτε το επιβάλλει το Εθνικό Συμφέρον.

Τελευταία μάλιστα, η προσφυγή στις κάλπες χρησιμοποιήθηκε και ως εκβιαστικό δίλημμα για τους Έλληνες Πολίτες. Κυβερνήσεις και πολιτικό προσωπικό αλλά και ψηφοφόροι που αναπαράγουν το πελατειακό, ρουσφετολογικό μοντέλο. Η ευθύνη γι’αυτό φυσικά, βαρύνει τους πρώτους.

Διάβασε περισσότερα…