Συνέντευξη με την Ελένη Δήμου (τραγουδίστρια)

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα ΗΧΏ Φλώρινας στις 12 Αυγούστου 2009.

Η γνωστή τραγουδίστρια Ελένη Δήμου, βρέθηκε στη Φλώρινα, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που οργάνωσε το υπουργείο πολιτισμού, σε αρχαιολογικούς χώρους σε όλη την Ελλάδα… Τη συνάντησα στο Ξενοδοχείο «Φαίδων», να κοιτάζει ανήσυχη τον ουρανό. «Δεν πιστεύω να βρέξει και να μας τα χαλάσει» μου είπε. «Είναι κρίμα που έβρεξε και τελικά η συναυλία δε θα γίνει στον αρχαιολογικό χώρο. Ήταν μια ευκαιρία να ανεβούν εκεί πάνω οι Φλωρινιώτες» Η Ελένη Δήμου απλή, εντελώς αμακιγιάριστη, με σιλουέτα που θα τα ζήλευαν και δεκαοχτάχρονες, μου αφιέρωσε μια ώρα από το χρόνο της και απάντησε χωρίς δισταγμό σε όλες τις ερωτήσεις μου.

Ελένη Δήμου - Συνέντευξη - ηχώ φλώρινας

Κ. Δήμου, πώς βρεθήκατε στο χώρο του τραγουδιού;

Μπορεί να είναι η μοίρα των ανθρώπων, που ετοιμάζει γι’ αυτούς ένα δρόμο, για να τον ακολουθήσουν. Εγώ ξέρετε, μεγάλωσα με τη μουσική μέσα στ’ αυτιά μου. Η μητέρα μου ήταν Μικρασιάτισσα και με κοίμιζε τα βράδια με κάτι καταπληκτικά νανουρίσματα, από τη Μικρά Ασία. Λέω ότι ίσως ήταν αυτό η αιτία, γιατί από πολύ μικρή είχα αυτή τη διάθεση… να τραγουδάω, να τραγουδώ να τραγουδάω συνεχώς.

Πώς ακριβώς ξεκινήσατε;

Α, ξεκίνησα πολύ μικρή! Ήμουν δεν ήμουν έντεκα χρονών, όταν πήγα, να διαγωνιστώ στα ταλέντα του Γιώργου Οικονομίδη. Ήταν μια ραδιοφωνική εκπομπή αντίστοιχη των σημερινών τηλεοπτικών και ξεχώρισα.

Θυμάστε με πιο τραγούδι διαγωνιστήκατε;

Ναι, ήταν… το «Άνοιξε πέτρα», της Μαρινέλας. Ήταν δύσκολο τραγούδι αλλά τα πήγα καλά. Ο Γιώργος Οικονομίδης είχε πει: «Αυτό το κοριτσάκι έχει πολύ καλή φωνή, σίγουρα θα κάνει καριέρα στο τραγούδι». Μετά πήγα στο ωδείο, τελείωσα και το σχολείο και μετά άρχισα να τραγουδάω ερασιτεχνικά. Τραγούδησα σε διάφορους μουσικούς χώρους, σε μπουάτ, αλλά τραγούδησα και στην επαρχία. Θυμάμαι ότι στην επαρχία με συνόδευε ο πατέρας μου.

Ποια τραγούδια, σας έκαναν γνωστή στο ευρύ κοινό;

Τραγούδησα στην αρχή ανέκδοτα τραγούδια του Δημήτρη Λέκκα, στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά. Ήταν μια εκδήλωση του τρίτου προγράμματος… από εκεί ξεκίνησαν σχεδόν όλα. Ήρθε η πρόταση για συμβόλαιο σε δισκογραφική εταιρία. Πήρα μέρος στο φεστιβάλ τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη και πήρα την τρίτη θέση. Την επόμενη χρονιά ξαναπαίρνω μέρος και παίρνω το πρώτο βραβείο. Ε, μετά από εννέα μήνες άρχισα να δισκογραφώ.

Πως ήταν τα πράγματα στο χώρο του τραγουδιού όταν ξεκινήσατε; Μπορούσε ένας τραγουδιστής να γίνει ευκολότερα γνωστός από ότι σήμερα;

Εκείνη την εποχή υπήρχανε μεγάλοι συνθέτες που γράφανε και μεγάλοι τραγουδιστές που τραγουδούσαν τα τραγούδια τους. Έπρεπε να προσπαθήσεις πολύ να πάρεις μια θεσούλα δίπλα σε όλους αυτούς τους μεγάλους και να καθιερωθείς στο Ελληνικό τραγούδι. Πιστεύω ότι όλα έχουν σχέση με το πείσμα, τη θέληση και φυσικά… δεν το συζητώ. Με το ταλέντο. Τότε έπρεπε να έχεις ταλέντο για να καταφέρεις κάτι. Να το θέλεις, να το αγαπάς πραγματικά! Αν το έκανες περιστασιακά, ή για τα λεφτά……

Ακούμε ότι οι τραγουδιστές αμείβονται με ποσά υπέρογκα.

Ναι, το λένε αυτό, ότι οι τραγουδιστές παίρνουν πολλά λεφτά, ζουν μέσα στα φώτα της δημοσιότητας, είναι λαμπεροί….όλα αυτά ακούγονται πολύ ωραία… είναι πολύ ωραία… αλλά κανείς δεν μιλάει για το κόστος. Όλα αυτά έχουνε μεγάλο κόστος.

Μιλήστε μου λίγο γι’ αυτό.

Πρώτα απ’ όλα δεν έχεις προσωπική ζωή. Πρέπει να αφιερώσεις πολύ χρόνο σε όλο αυτό. Εργάζεσαι νύχτα. Πολλές φορές δεν κοιμάσαι σχεδόν καθόλου γιατί οι δημοσιογράφοι σε θέλουν για συνέντευξη το πρωί και εσύ αν θέλεις να προχωρήσεις πρέπει να είσαι εκεί, να κάνεις εκπομπές ,πρωινές, μεσημεριανές. Δεν κάνεις διακοπές… είναι πολλά… πολλά… χρειάζεται να δίνεις συνεχώς εξετάσεις… σήμερα τα πράγματα είναι ίσως λίγο διαφορετικά.

Πού είναι η διαφορά;

Σήμερα από τα παιδιά που βγαίνουν στο τραγούδι δε ζητάνε φωνή. Δε ζητάνε να είναι αυτό που λένε «σπουδαίος ερμηνευτής». Ζητάνε πάνω από όλα να έχει ωραία εμφάνιση. Βέβαια αν συνδυάζει ένα νέο παιδί, τη φωνή με την εμφάνιση, αυτό είναι το ιδανικό. Αλλά αν θέλουμε να μιλήσουμε αντικειμενικά, μεγάλες τραγουδίστριες χωρίς σπουδαία εμφάνιση, όπως για παράδειγμα, η Φλέρη Νταντωνάκη, ή η Δήμητρα Γαλάνη, ή… εγώ, σήμερα δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε καριέρα.

Ελένη Δήμου (τραγουδίστρια)

Ποιοι ήταν αυτοί, που αναγνώρισαν το ταλέντο σας, πίστεψαν σ’ εσάς και σας βοήθησαν να γίνεται αυτό που είστε σήμερα;

Είχα την τύχη να γνωρίζω το Δημήτρη Χόρν, ο οποίος ήταν οικογενειακός μας φίλος. Αυτός με έφερε σε επαφή με το μεγάλο Μάνο Χατζηδάκη. Ναι… ο Δημήτρης Χορν με βοήθησε πολύ, αλλά και ο Μάνος Χατζηδάκης, και ο Λέκκας και βέβαια όλοι όσοι μου εμπιστεύτηκαν να τραγουδήσω τα τραγούδια τους . Συνθέτες και στιχουργοί. Πολλοί από αυτούς, νέοι στο χώρο…νέοι στιχουργοί… δεν ξέρω νομίζω ότι και αυτό είναι ένα είδος βοήθειας. Να σε εμπιστεύονται Σε όλους αυτούς θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ…

Προηγουμένως αναφέρατε τη λέξη «ερμηνευτής». Πέστε μου ποια είναι η διαφορά του ερμηνευτή, από τον τραγουδιστή, «τραγουδάω ένα τραγούδι» και «ερμηνεύω ένα τραγούδι»;

Κάθε τραγούδι είναι μια μικρή θεατρική παράσταση τριών λεπτών. Μπορεί να παίξεις απλά καλά, αλλά μπορεί και να παίξεις τόσο καλά που να καθηλώσεις το κοινό. Εκεί νομίζω ότι βρίσκεται η διαφορά…

Έχετε ερμηνεύσει σχεδόν όλα τα ήδη του τραγουδιού. Έχετε ερμηνεύσει ερωτικές μπαλάντες, λαϊκό και παραδοσιακό τραγούδι, ποπ, ροκ ν’ ρολ, χιπ-χοπ Δεν είναι λίγο επικίνδυνο αυτό για έναν καλλιτέχνη;

Ναι… θα έλεγα ότι είναι… αλλά εμένα δεν μου αρέσουν οι ταυτότητες… η τυποποίηση. Από τη στιγμή που το τραγούδι έχει χωριστεί σε διάφορα ήδη και μπορεί κάποιος… του επιτρέπει δηλαδή η φωνή του να το κάνει, γιατί να μην το κάνει; Εγώ ήθελα πάντα να δοκιμάζω καινούρια πράγματα. Να πειραματίζομαι. Ναι, μπορώ να πω ότι είμαι ερωτική τραγουδίστρια και λαϊκή τραγουδίστρια και ροκ τραγουδίστρια και ποπ τραγουδίστρια… Ε, είμαι, πώς να το κάνουμε;

Ήσασταν επιλεκτική, ή τραγουδούσατε ότι σας πρότειναν να τραγουδήσετε;

Εκείνο που με ενδιέφερε ήταν ο λόγος, ο στίχος… ήθελα ο στίχος να με εκφράζει… και η μουσική βέβαια, αλλά δεν έχω πει καταπληκτικά πράγματα στη ζωή μου. Θέλω να πω, ότι δεν είχα την τύχη να συνεργαστώ και να ερμηνεύσω τραγούδια κορυφαίων συνθετών. Μόνο σε ζωντανές εμφανίσεις είχα την ευκαιρία να το κάνω και ένοιωθα τη διαφορά.

Παρόλα αυτά, ότι τραγουδήσατε, έγινε επιτυχία.

Ένα τραγούδι είναι αποτέλεσμα συνεργασίας, Δεν είναι όπως ένας πίνακας ζωγραφικής, που συμμετέχουν ο ζωγράφος και τα χρώματά του. Έτσι την επιτυχία αλλά και την αποτυχία τη μοιράζονται πολλοί. Ο στιχουργός, ο ερμηνευτής ο συνθέτης, οι μουσικοί, ο ενορχηστρωτής, ο παραγωγός… νομίζω ότι είναι κάτι σαν τη μαγειρική. Αν βάλεις καλά υλικά θα έχεις και καλό αποτέλεσμα. Αν δε βάλεις καλά υλικά…

Πολλές φορές όμως συμβαίνει να έχεις βάλει τα καλύτερα υλικά και τελικά το αποτέλεσμα να μην έχει την ανάλογη επιτυχία.

Δε γίνεται, κάτι θα φταίει. Μπορεί να φταίνε και τα μέσα ενημέρωσης που κατευθύνουνε τον κόσμο, να ακούει αυτό και να μην ακούει το άλλο. Το τραγούδι ξέρετε, είναι ένα εκπληκτικό μέσο επικοινωνίας, αλλά δε λειτουργεί από μόνο του. Αν τα «μέσα» σου βάζουν ένα τραγούδι να παίζει όλο το δωδεκάωρο, από το πρωί μέχρι το βράδυ, σας λέω με βεβαιότητα ότι την άλλη μέρα θα το τραγουδάτε συνέχεια, ανεξάρτητα από το αν είναι ποιοτικό ή όχι. Γι’ αυτό και βλέπουμε σήμερα τραγούδια αμφίβολης ποιότητας να γίνονται επιτυχίες και άλλα, εκπληκτικές ερμηνείες, να περνάνε απαρατήρητα. Δεν τα προωθούν τα μέσα.

Υπάρχουν, κατά τη γνώμη σας, σήμερα δημιουργοί ανάλογου μεγέθους με αυτούς του παρελθόντος;

Και βέβαια υπάρχουν. Εγώ δεν πιστεύω ότι αυτή η χώρα σταμάτησε ξαφνικά να βγάζει ταλαντούχους ανθρώπους.

Ποια τραγούδια σας ξεχωρίζετε;

Όλα μου τα τραγούδια τα αγαπώ. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κανένα. Μπορώ να πω όμως ότι αγαπώ περισσότερο κάποια που δεν έχουν ακουστεί , δεν έχουν γίνει επιτυχίες και δεν τα γνωρίζει ο κόσμος. Θέλω κάποια στιγμή να κάνω μια μουσική παράσταση και να τραγουδήσω αυτά τα τραγούδια και μόνον αυτά!

Κ. Δήμου, δεν υπήρξατε αυτό που λένε «θορυβώδης», δεν προκαλέσατε ποτέ, και δεν βγήκαν ποτέ τα προσωπικά σας στη φόρα… Στο χώρο σας ακόμα και τα αρνητικά πρέπει να προβάλλονται, αρκεί να κρατούν κάποιον στην επικαιρότητα.

Από τη φύση μου είμαι άνθρωπος χαμηλών τόνων. Άλλωστε, δεν ήμουνα ποτέ καλή με τις δημόσιες σχέσεις. Δεν είμαι της άποψης να δηλώνεις την παρουσία σου με κάθε τρόπο, έστω και αν αυτό σε κρατάει στην επικαιρότητα. Και τώρα να ξεκινούσα την καριέρα μου, δεν θα μου άρεσε να δηλώνω την παρουσία μου με τρόπο που θα έφερνε τους άλλους, αλλά και εμένα, σε δύσκολη θέση.

Καταφέρατε να κάνετε αξιόλογη καριέρα. Κάνατε όμως και μια όμορφη οικογένεια.

Δόξα τω θεώ, γνώρισα έναν εκπληκτικό άνθρωπο και απέκτησα ένα γιο. Ναι νομίζω ότι αυτό ήταν το καλύτερο, στάθηκα τυχερή.

Εκτός από το τραγούδι, με τι άλλο ασχολείστε;

Μου αρέσει να ασχολούμαι με διάφορα, με το νοικοκυριό, τη μαγειρική… γράφω… Να, αυτήν την περίοδο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη το βιβλίο μου, με τίτλο «Όσα δεν είπαμε».

Είναι αυτοβιογραφικό;

Όχι, όχι, είναι του μυαλού μου, φανταστικό. Δεν έχει καμιά σχέση με πρόσωπα και πράγματα υπαρκτά. Έχω πάρει βέβαια πολλά στοιχεία από πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους και έχω ντύσει τις ηρωίδες μου.

Ήταν η συγγραφή του βιβλίου που σας κράτησε τόσον καιρό μακριά από το τραγούδι; Έχετε καιρό να κυκλοφορήσετε δίσκο.

Δεν είναι έτσι! Ο τελευταίος μου δίσκος κυκλοφόρησε πριν δύο χρόνια, με τον τίτλο «Ότι καιρό κι αν κάνει», όπου συμμετέχει και το συγκρότημα «christians», γνωστό συγκρότημα, με τραγούδια με ελληνικό και αγγλικό στίχο… πολύ ωραίος δίσκος. Απλά δεν με ακούτε, γιατί συμβαίνει αυτό που σας είπα προηγουμένως. Τα «μέσα» σήμερα, δεν παίζουν κάτι, επειδή είναι ωραίο, επειδή τους αρέσει, αλλά επειδή πληρώνονται για να το προωθήσουν. Είναι
θέμα μάρκετινγκ.

Σας ενοχλεί όλο αυτό;

Κοιτάξτε, δεν είμαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν, ότι πρέπει σώνει και καλά να είσαι χίλια χρόνια στο τραγούδι. Κάποια στιγμή, πρέπει να αποσυρθείς. Όμως όταν υπάρχουν οι προϋποθέσεις, εννοώ όταν ακόμα ο χρόνος και ο θεός και η φύση σου το επιτρέπουν, και έχεις και φωνή και εμφάνιση … χωρίς πλαστικές επεμβάσεις και ο κόσμος ακόμα σε θέλει, γιατί να μη μπορείς να κάνεις εμφανίσεις; Ξέρετε πόσους ανθρώπους συναντώ που μου λένε: «Μα γιατί δεν σας βλέπουμε;» Στη Φλώρινα για παράδειγμα, έχω να έρθω δεκατρία χρόνια. Τι να κάνω; Να πάρω τη βαλίτσα μου και είκοσι ανθρώπους και να έρθω; Πρέπει κάποιος να με καλέσει.

Θα κάνω μια παρένθεση, κ.Δήμου. Ένα… πουλάκι μου είπε, ότι γνωρίζετε πολύ καλά τον κ.Γιώργο Λιάνη, πώς έγινε αυτό;

Τον γνώρισα την περίοδο που ήταν δημοσιογράφος. Γίναμε φίλοι. Τα είχε τότε με τη Χριστιάννα. Τραγουδούσαμε μαζί με τη Χριστιάννα τότε και έτσι κάθε μέρα ήμασταν κοντά. Έτσι απλά! Ήμασταν κοντά! Ο Γιώργος είναι καταπληκτικός άνθρωπος, είναι ένας ιδιαίτερα πνευματικός άνθρωπος. Αγαπάει πολύ τη μουσική, τη τέχνη, τους καλλιτέχνες, χρόνια τώρα είναι κοντά σ’αυτούς τους χώρους. Είναι αυτό που είπα… ένας εκπληκτικός άνθρωπος. Σαν πολιτικό… ξέρετε δε θα ήθελα να τον κρίνω.

Ούτε κι εγώ θα ήθελα να σας βάλω σ’αυτή τη διαδικασία, γιατί ούτως ή άλλως, αυτό το κάνουν οι πολίτες.

Ναι, είναι καλύτερα έτσι… Το Γιώργο τον αγαπώ… έχω καλές αναμνήσεις.

Ετοιμάζετε κάτι καινούριο αυτήν την περίοδο;

Τώρα ετοιμάζουμε μια δουλειά, όπου θα περιέχει πολλά παλιά τραγούδια μου, με καινούριες όμως ενορχηστρώσεις, για να τα γνωρίσουν και οι νεότεροι.

Μου είπατε ότι οι στίχοι των τραγουδιών που ερμηνεύετε, σας εκφράζουν. Έχετε τραγουδήσει τους στίχους: «Προσωπικά εγώ τρελαίνομαι, το παραμύθι σου και να ‘μαι και να φαίνομαι». Σας αρέσει να είστε το… παραμύθι κάποιου;

Και σε ποιον δε θα άρεσε κάτι τέτοιο; Όλοι κατά βάθος, θέλουμε να είμαστε το παραμύθι κάποιου ή κάποιας. Όχι να πουλάμε παραμύθι, αλλά να μη ξέρουμε αν αυτό που ζούμε «είναι αλήθεια ή παραίσθηση». Οι περισσότεροι νομίζω ότι το έχουμε νιώσει αυτό το συναίσθημα. Όσοι δεν το έχουν νοιώσει, θα το ήθελαν.

«Η ζωή είναι γυναίκα»;

Ούτως ή άλλως, η ζωή είναι γένους θυληκού!

Ένα άλμπουμ σας έχει τίτλο: «Κατά βάθος αλεπού». Είστε αλεπού κατά βάθος, κ. Δήμου;

Ωωωω…ναι! Κατά βάθος, είμαι αλεπού… είμαι αλεπού και μεγάλη μάλιστα.

Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα. Σας εύχομαι καλή επιτυχία στη σημερινή συναυλία. Καλή επιτυχία γενικότερα.

Save

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *