κυνηγός με σκύλο

Οι λαθροθήρες και ο αγροφύλακας (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΤο χιόνι τα είχε σκεπάσει όλα εκείνο το Γενάρη του 1987 και οι κυνηγοί της Σέτινας έβραζαν στο ζουμί τους, αφού δεν μπορούσαν να κυνηγήσουν αφού απαγορευόταν το κυνήγι στο χιόνι. Στο μικρό καφενεδάκι του Τορμπάκη μετά από μια παρτίδα μπουρλότο, καθισμένοι γύρω από τη ξυλόσομπα λέγανε τον πόνο τους και κλαίγανε την τύχη τους.

– Ακούς εκεί να απαγορεύεται το κυνήγι όταν πέφτει χιόνι! Ακούστηκε να λέει κάποιος.
= Στο χιόνι τ’άγρια αφήνουν τα χνάρια τους και τον ντορό τους τον βλέπει και τυφλός, άσε που δεν μπορούν να φυλαχτούν τα φουκαριάρικα τρέχοντας στο χιόνι αφού βουλιάζουν… Ακούστηκε μια φωνή από ένα τραπέζι που κάθονταν τρεις.
– Είναι άδικο όμως για εμάς να μην μας αφήνουν να εκμεταλλευτούμε αυτή την ευκαιρία και να γεμίσουμε τον καταψύκτη με θηράματα… Είπε ένας τρίτος σχολιάζοντας την απαγόρευση του κυνηγιού.
– Εγώ λέω να πάμε μια βόλτα αύριο και να’χουμε τις καραμπίνες στις θήκες. Αν μας πιάσει το δασαρχείο θα πούμε ότι βγήκαμε μια βόλτα στα χιόνια και ότι τα όπλα τα πήραμε μήπως και μας επιτεθεί καμιά αγέλη λύκων.
– Και λες να σε πιστέψουν; Είπε ο αγροφύλακας του χωριού.

Με αυτά και με εκείνα φούντωσε η κουβέντα για το αν θα πάνε ή όχι. Η μεγάλη τους καψούρα για το κυνήγι νίκησε τους δισταγμούς και έτσι εφτά άτομα μαζί τους και ο αγροφύλακας αποφάσισαν το επόμενο πρωινό να βγούνε στους κυνηγότοπους. Το πρωινό ήρθε και οι εφτά χαρούμενοι με δυο αγροτικά αμάξια βρέθηκαν στα βουνά με την εγγύηση του αγροφύλακα, ότι θα «καθάριζε” αν εμφανιζόταν κάποιος θηροφύλακας αφού στο δασαρχείο όλοι ήταν γνωστοί του.

Στα βουνά χωρίστηκαν σε δυο ομάδες, η μία με τρια άτομα έμεινε σε ένα μαντρί στη Παπαδιά και η άλλη με τέσσερα άτομα, μαζί τους και ο αγροφύλακας, συνέχισαν για τους κυνηγότοπους του Καϊμακτσαλάν. Καθώς κατέβαιναν, είδαν σε έναν δρόμο ροδιές στο χιόνι και δεν ήταν της ομάδας που είχε μείνει στη Παπαδιά. Είδαν επίσης πατημασιές ανθρώπων στο χιόνι και ήταν από άρβυλα, το πιθανότερο από τους θηροφύλακες του δασαρχείου.

Τακτοποίησαν τα κυνηγετικά τους όπλα στις θήκες κι έκρυψαν κάτω από τα καθίσματα του αυτοκινήτου το όπλο του αγροφύλακα, γιατί ήταν δημόσιος υπάλληλος, όπως είπαν μεταξύ τους και αν τον έπιαναν οι θηροφύλακες μπορεί και να απολυόταν από την υπηρεσία. Πράγματι οι θηροφύλακες του δασαρχείου τους περίμεναν λίγο παρακάτω και τους σταμάτησαν. Τους πήρανε τα στοιχεία και τα όπλα τους.

Όταν ρωτήθηκαν τι γύρευαν στα βουνά είπαν ότι βγήκαν να απολαύσουν το χιονισμένο τοπίο, ενώ ο αγροφύλακας είχε βγει γιατί είχε κάποιες πληροφορίες ότι κάποια κοπάδια της Παπαδιάς έβοσκαν σε κάποια ιδιωτικά βοσκοτόπια χωρίς να τα’χουν νοικιάσει. «Εξάλλου εγώ δεν έχω όπλο…”, είπε μεταξύ άλλων ο αγροφύλακας.

Οι θηροφύλακες τους κατάσχεσαν τα όπλα και τους είπαν ότι όλοι τους θα μηνυθούν. Πήγε να διαμαρτυρηθεί ο αγροφύλακας λέγοντας τους ότι δεν έχει καμία σχέση με τους κυνηγούς και το κυνήγι. Στη δικαιοσύνη πρωτόδικα ο αγροφύλακας αθωώθηκε με τις μαρτυρίες των άλλων τριών της παρέας, ενώ οι ίδιοι καταδικάστηκαν σε εξάμηνη φυλάκιση και κατάσχεση των όπλων. Δεν κρατήθηκαν και έκαναν έφεση.

Όταν βγήκαν από το δικαστήριο οι τρεις που καταδικάστηκαν πλησίασαν τον αγροφύλακα και του είπαν ότι πρέπει να συμμετέχει κι αυτός στα δικαστικά έξοδα και τα έξοδα δικηγόρου.

– Εγώ αθωώθηκα κι επομένως με έχουν απαλλάξει από όλα… Απάντησε σχεδόν χαμογελαστός ο αγροφύλακας.
– Εμείς σε αθωώσαμε μ’αυτά που μαρτυρήσαμε και εμείς φροντίσαμε και κρύψαμε το όπλο σου και δεν το βρήκαν… Είπαν οι άλλοι τρεις.
– Βρε δε πάτε στο διάολο! Σας ζήτησα εγώ να κάνετε κάτι; Είπε ο αγροφύλακας ελαφρώς τσαντισμένος και τραυλίζοντας…
– Εμείς όμως καταδικαστήκαμε και μας κατασχέσανε τις κυνηγετικές μας καραμπίνες… Είπε ένας από τη παρέα των τριών.
– «Στα τέτοια μου” αν σας καταδίκασαν και αν σας κατασχέσανε τα όπλα… Είπε ο αγροφύλακας.

Τότε ένας από τους τρεις που καταδικάστηκαν όρμησε να πλακώσει τον αγροφύλακα στις φάπες αλλά τον κράτησαν οι άλλοι δυο. Ένας είπε οτι στο εφετείο θα αλλάξει τη κατάθεση του και θα πει ότι ήταν και ο αγροφύλακας στη παρέα και θα φανερώσει ότι είχαν κρύψει το όπλο του στο αμάξι.

Τότε ο αγροφύλακας τρομοκρατήθηκε και είπε:

– Καλά, καλά θα δώσω και εγώ το μερίδιο μου για τα δικαστικά έξοδα.

Πήγανε στο εφετείο και ευτυχώς ο εφέτης ήταν «δίκαιος” και με ένα αγριογούρουνο που του πρόσφερε η παρέα των τεσσάρων, τους αθώωσε και τους επιστράφηκαν οι καραμπίνες…

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *