Μόσχα

«Να πως άλλαξε ο κόσμος…» – ΗΧΩλόγιο

Στις 8 Δεκέμβρη του 1991, αγαπημένοι μου, στην πρώην ΕΣΣΔ, σε μια περιοχή προς τα σύνορα της Φινλανδίας, σε ένα υπέροχο τσαρικό ανάκτορο, γνωστό στους περίοικους και ως «ανάκτορο των στελεχών», παρατηρείται ασυνήθιστη κίνηση.

Καταφτάνουν η μία μετά την άλλη δεκάδες τεθωρακισμένες λιμουζίνες. Ισχυρότατες στρατιωτικές μονάδες με βαρύ εξοπλισμό αποκλείουν την περιοχή σε ακτίνα δέκα χιλιομέτρων και επιβάλλουν καθολική απαγόρευση της κυκλοφορίας πεζών και οχημάτων.

Οι κάτοικοι, φοβισμένοι και απορημένοι μαζί, κλειδαμπαρώθηκαν στα σπίτια τους. Είχαν συνηθίσει βέβαια οι χωρικοί σε τέτοια συμβάντα. Η ίδια κατάσταση υπήρχε κάθε φορά που ερχόταν κάποιος υψηλός αξιωματούχος, αλλά σε τέτοια έκταση, πρώτη φορά έβλεπαν.

Τα ελικόπτερα πετούσαν σε χαμηλό ύψος και με τον εκκωφαντικό θόρυβο αναστάτωναν τα ζωντανά που ούρλιαζαν. Η θερμοκρασία είχε φτάσει στους -42, αλλά αυτό δεν εμπόδιζε την ομορφιά του τοπίου που έμοιαζε με καρτ ποστάλ. Ένας τεράστιος ήλιος χάιδευε το πολικό κρύο και το ‘κανε φιλικό.

Μέσα στο ανάκτορο η ατμόσφαιρα ήταν διαφορετική. Η θερμοκρασία ήταν στους 30 βαθμούς, πράγμα που επέτρεπε στις κυρίες να επιδεικνύουν τα ντεκολτέ τους με τα πλούσια ελέη τους. Σε αυτήν τη δεξίωση, αγαπημένοι μου, που κανείς δεν είχε καταλάβει γιατί γινόταν, είχε μαζευτεί η αφρόκρεμα της νομενκλατούρας.

Τα πλούσια εδέσματα ήταν δημιουργία τριών εκλεκτών σεφ, ενός Ρώσου, ενός Λευκορώσου και ενός Ουκρανού. Η σαμπάνια κυλούσε ποτάμι, η μουσική ήταν μαλακή τζαζ και αυτό βοηθούσε στις διαπραγματεύσεις κάθε είδους. Η ΕΣΣΔ ήταν πια ελεύθερη. Ο κομμουνισμός είχε πέσει. Και τα πάντα ήταν επιτρεπτά.

Στο βάθος της αίθουσας ακούγονταν δυνατές φωνές, χάχανα και βρισιές. Όλοι οι παριστάμενοι αναρωτιούνταν πώς μπόρεσαν αυτοί οι μέθυσοι να περάσουν τις φρουρές και να χαλάσουν αυτήν την ωραία γιορτή. Όταν όμως τους πρόσεξαν καλύτερα κατάλαβαν πως τα πρόσωπα αυτά δεν ήταν τυχαία. Ο πρώτος ήταν ο πρόεδρος της Ρωσίας Γέλτσιν. Ο δεύτερος ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Σούσκεβιτς και ο τρίτος ο πρόεδρος της Ουκρανίας Κραβτσούκ.

Και οι τρεις τους ήταν μεθυσμένοι και τόσο χάλια που δεν μπορούσαν να σταθούν στα πόδια τους και τους υποβάσταζαν δύο μπράβοι. Ο ένας είχε χεστεί, ο άλλος είχε κατουρηθεί και ο τρίτος είχε ξεράσει πάνω του! Όλοι, λοιπόν, αναρωτιούνταν, αφού είναι τόσο χάλια, γιατί πρέπει να είναι εκεί και οι τρεις μαζί και δεν τους μαζεύουν.

Την απορία έλυσε ο σεβάσμιος καθηγητής μαρξισμού – λενινισμού Γκενάντι Μπουρμπούλις, που διάβασε την απόφαση των τριών προέδρων: «Διακηρύσσουμε ότι η Σοβιετική Ένωση, ως υποκείμενο της διεθνούς νομοθεσίας και ως γεωπολιτική πραγματικότητα, παύει να υφίσταται».

Τα παραπάνω μας μεταφέρει ο βαθύς γνώστης της ΕΣΣΔ, Τζουλιέτο Κιέζα. Ποιο είναι το συμπέρασμα, αγαπημένοι μου; Ότι δεν κατόρθωσε ο Χίτλερ με τέσσερα χρόνια πόλεμο, το πέτυχαν τρεις επαγγελματίες αλκοολικοί σε μια νύχτα!

Έτσι, ο ιστορικός κομμουνισμός του 20ού αιώνα εξαφανίστηκε από την Ιστορία. Και μαζί του χάθηκαν σε μεγάλο βαθμό ο διάλογος και ο προβληματισμός για την Αριστερά. Οι νέοι που γεννήθηκαν το 1991 είναι πια μια ολόκληρη γενιά. Τι τους άφησε η προηγούμενη γενιά, αγαπημένοι μου; Ποια σκυτάλη παρέδωσε; Φοβάμαι, κάτι στάχτες που ίσως μέσα τους να έχουν κάποιον σπινθήρα.

Αλλά αυτές οι τελευταίες τρεις δεκαετίες ήταν χρόνια ξηρασίας για την Αριστερά. Αν πάρουμε ως ημερομηνία γέννησης της Αριστεράς τη Γαλλική Επανάσταση (1789) – στη Γαλλική Επανάσταση οφείλει η Αριστερά και το όνομά της, από τα αριστερά έδρανα που κατείχαν οι ριζοσπάστες βουλευτές- κλείνουμε περίπου διακόσια τριάντα χρόνια.

Σε αυτήν τη μακρά περίοδο δεν έχει υπάρξει ένα διάστημα αγρανάπαυσης της Αριστεράς, σαν αυτό που ζούμε σήμερα. Στο παρελθόν, αγαπημένοι μου, όλο και κάτι γινόταν στον κόσμο, εξεγέρσεις, επαναστάσεις, πόλεμοι, κινήματα ανεξαρτησίας των αποικιών κ.λπ., που κρατούσε πάντα την Αριστερά σε εγρήγορση. Με συμφωνίες, διαφωνίες, πολεμικές, διασπάσεις, καταγγελίες κ.ά. Δηλαδή σε μια απολύτως φυσιολογική κατάσταση.

Και τώρα, πέσαμε σε… διαλογισμό. Σε παγκόσμιο επίπεδο -και όχι πια μόνο ευρωπαϊκό όλα τα «ταμπού» της παραδοσιακής, ιστορικής Αριστεράς, τίθενται επί τάπητος και κουβεντιάζονται ενδελεχώς. Ενώ έχουν εκδοθεί και σημαντικά βιβλία που άλλα δεν έχουν μεταφραστεί και άλλα έχουν μεταφραστεί, όμως ακόμα οι ενδιαφερόμενοι δεν τα έχουν ανακαλύψει.

Αλλά ας μην το υποτιμήσουμε αυτό, αγαπημένοι μου! Από εδώ θα γεννηθεί ο νέος διαφωτισμός, απαραίτητη προϋπόθεση για να συγκροτηθεί η Αριστερά του 21ου αιώνα.

Με αγάπη εύα

Y.Γ: Η μαρτυρία του Κιέζα βρίσκεται στο εξαίρετο βιβλίο του Κοστάντσο Πρέβε «Κριτική ιστορία του μαρξισμού» (Εκδόσεις ΚΨΜ).

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *