Άσσοι τράπουλας

Μαρτυρούσε τα χαρτιά του άλλου (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΤα καφενεία στα χωριά ήταν (και είναι) πολύ διαφορετικά στη λειτουργία τους από εκείνα των πόλεων. Το καφενείο στο χωριό ήταν ένας πολυλειτουργικός χώρος και η πελατεία του ήταν διαφορετική κατά τις διάφορες ώρες της ημέρας. Το πρωί για παράδειγμα πήγαιναν οι ηλικιωμένοι, οι συνταξιούχοι και οι χασομέρηδες, το μεσημέρι οι νοικοκυρές που θέλανε να ψωνίσουν κάτι (γιατί τα περισσότερα καφενεία ήταν και παντοπωλεία) και οι περαστικοί, ενώ το βράδυ πήγαιναν οι χαρτοπαίκτες που συνήθως κάθονταν μέχρι αργά τη νύχτα.

Μη φανταστείτε ότι παίζανε για χρήματα. Αυτός που κέρδιζε έπαιρνε ένα κέρασμα και το πλήρωνε αυτός που έχανε. Αυτή η «παράδοση” κρατάει μέχρι και σήμερα σε κάποια χωριά. Ο ιδιοκτήτης του καφενείου μπορούσε να κλείσει το καφενείο τα μεσάνυχτα και να εισπράξει από τους χαρτοπαίκτες τέσσερις έως έξι δραχμές.

Πολλοί ήταν οι χαρτοπαίκτες που δεν έβρισκαν άτομο που να ταιριάζουν για να παίξουν καρέ (τετράδα) π.χ. γιατί δεν είχε έρθει στο καφενείο κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο με το οποίο είχαν παίξει πολλά παιχνίδια. Ανάμεσα στους χαρτοπαίκτες είχαν βέβαια δημιουργηθεί «βεντέτες” ενώ σε κάποιους άρεζε να κάθονται και να παρακολουθούν άλλους να παίζουν.

Αυτοί που βλέπανε τους άλλους, οι παρατηρητές, συνήθως ταυτίζονταν με τον παίχτη που παρακολουθούσαν και του έκαναν όχι μόνο παρατηρήσεις αλλά πολλές φορές τον μάλωναν για τον τρόπο που έπαιζε κάποιο χαρτί. Οι πολλές φωνές που συχνά ακούγονταν κατά τη διάρκεια των καρέ προέρχονταν συνήθως από τους αυστηρούς και αδίστακτους παρατηρητές. Και βέβαια υπήρχε omerta όταν κάποιος παρατηρητής – επιτηρητής έβλεπε τα φύλλα των παικτών και τα πρόδιδε σε κάποιον στο καρέ (μέχρι και ξυλοδαρμός).

Στο ήσυχο χωριό, στην Κέλλη, που ζούσε ο Στόικος, η χαρτοπαιξία ήταν μια απόλαυση για τους χαρτοπαίκτες και ένα αγωνιώδες θέαμα για τους παρατηρητές. Εκτός από τα αστεία και τα πειράγματα που λέγονταν π.χ. όταν κάποιος δεν έπαιζε καλά, υπήρχαν και πετυχημένοι χαρακτηρισμοί μεταξύ των παικτών και των παρατηρητών ενώ προέκυπταν και σοβαροί καυγάδες που κάνανε ορισμένους να μη μιλιούνται για μήνες.

Μια μέρα, ο Στόικος, συνεπής στην ώρα του, είχε έρθει στο καφενείο να παίξει έχοντας μια-δυο δραχμές στην τσέπη του για να πληρώσει σε περίπτωση που έχανε. Το ταίρι του με το οποίο παίζανε μαζί δεν είχε έρθει όμως και κανένας από όσους ήταν στο καφενείο εκείνη τη στιγμή δεν του ταίριαζε. Έτσι, αποφάσισε να κάτσει και να απολαύσει το παιχνίδι ως παρατηρητής.

Κάθισε λοιπόν ανάμεσα σε έναν φίλο του κι έναν γνωστό καυγατζή, που μερικές φορές δεν στεκόταν σε λεκτικούς καυγάδες αλλά χειροδικούσε κιόλας. Οξύς και αδίστακτος όπως ήταν, ειδοποίησε τον ανυποψίαστο Στόικο που είχε καθίσει ανάμεσά τους.

– Πρόσεξε μη τολμήσεις και μιλήσεις γιατί θα σου σπάσω το κεφάλι.

Ξεκίνησε λοιπόν το παιχνίδι και συνεχιζόταν για ώρα χωρίς παρατράγουδα. Αριστερά του Στόικου καθόταν ένας φίλος του και δεξιά ο οξύθυμος συγχωριανός του. Μερικές φορές, ο φίλος του Στόικου έπιανε ένα φύλλο για να το πετάξει και ο Στόικος έβλεπε ότι το φύλλο αυτό «έκανε” στον αψύ συγχωριανό και κλωτσούσε το πόδι του φίλου του για να μη το πετάξει, οπότε ο φίλος του έριχνε κάποιο άλλο φύλλο…

Ο νευρικός και επιθετικός συγχωριανός κάτι είχε καταλάβει και κοιτούσε άγρια τον Στόικο μερικές φορές αλλά ο Στόικος συνέχιζε να προειδοποιεί τον φίλο του. Κάποια στιγμή, ο καυγατζής συγχωριανός είδε τον Στόικο να κλωτσάει προειδοποιητικά τον φίλο του κι αμέσως άρπαξε ένα καυσόξυλο που ήταν δίπλα στη ξυλόσομπα και το κοπάνησε με δύναμη στο κεφάλι του Στόικου!

Ο Στόικος έχασε τις αισθήσεις του και να ‘τος φαρδύς-πλατύς στο πάτωμα… Κάλεσαν το Πρώτων Βοηθειών, που ήρθε και μάζεψε τον Στόικο και τον μετέφερε στο νοσοκομείο της Φλώρινας. Τον κράτησαν μια εβδομάδα για εξετάσεις και θεραπεία. Γύρισε στο χωριό του την Κέλλη με μερικά καρούμπαλα, αρκετούς μώλωπες και επιδέσμους στο κεφάλι.

Ο Στόικος έκανε μήνυση στον συγχωριανό του, ο οποίος βρέθηκε στο εδώλιο του κατηγορουμένου αφού η πράξη του χαρακτηρίστηκε κακουργηματική. Στο δικαστήριο έγινε ο παρακάτω διάλογος:

– Γιατί τον χτύπησες; Ρώτησε ο πρόεδρος του δικαστηρίου.
– Μαρτυρούσε τα φύλλα κύριε πρόεδρε και τον είχα προειδοποιήσει να μην τολμήσει να το κάνει.
– Κι εσύ αμέσως πήρες το ξύλο και του ‘σπασες το κεφάλι!
– Με θύμωσε κύριε πρόεδρε και δεν ήταν η πρώτη φορά που το έκανε. Τον ξέρουν όλοι στο χωριό ότι είναι μαρτυριάρης.
– Το ξύλο που το βρήκες κατηγορούμενε;
– Ήταν δίπλα στη σόμπα.
– Μα ήταν αρκετά μακρύ κι αυτό φαίνεται από την περιγραφή που μας κατέθεσε ο χωροφύλακας του χωριού σας.
– Ήταν δίπλα στη σόμπα. Φαίνεται δε χωρούσε μέσα στη σόμπα και είχε μείνει εκεί.
– Κι επειδή δε χωρούσε στη σόμπα έπρεπε να δοκιμάσεις να δεις αν θα χωρέσει στο κεφάλι του συγχωριανού σου; Έξι μήνες φυλακή μ’ αναστολή, είκοσι χιλιάδες μεταλλικές για τις σοβαρές σωματικές βλάβες, δέκα χιλιάδες για ψυχική οδύνη και τα δικαστικά έξοδα. Κι εσύ, είπε ο πρόεδρος απευθυνόμενος στον Στόικο, να μη μαρτυράς τα χαρτιά του άλλου…

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *