Κυνηγός με σκυλί

Λαθροκυνηγοί και λαθροθηρία – Εγκλήματα χωρίς τιμωρία (Π.Βότσης – Ν.Βότση)

«Ο θάνατος είναι καλό θέμα για ποιητές και παπάδες…» – Κ. ΚΑΛΑΠΑΝΙΔΑΣ

Η βίαιη παύση ζωής είναι φόνος. Για τον άνθρωπο χρησιμοποιούμε τον όρο ανθρωποκτονία και για τα ζώα τον όρο ζωοκτονία. Τόσο η ανθρωποκτονία όσο και η ζωοκτονία είναι και αποτελούν τα βαρύτερα ποινικά αδικήματα και οι ποινές καθορίζονται από κοινωνικούς κανόνες γραπτούς (νόμοι) ή άγραφους (παράδοση).

Ενώ στις ανθρώπινες κοινωνίες νόμιμοι φονιάδες δεν υπάρχουν, αν και σε ειδικές περιπτώσεις (πόλεμος, δήμιος, όργανα τάξης) δίνεται η δυνατότητα σε ορισμένους να το κάνουν άμεσα (φόνος) ή έμμεσα (δικαστές, στέρηση ιατρικής και κοινωνικής περίθαλψης), δηλαδή νομιμοποιούν τη βίαιη στέρηση ζωής.

Στις κοινωνίες των ζώων τους κανόνες τους καθορίζουμε εμείς οι άνθρωποι και για τη ζωή τους έχουμε αναγνωρίσει νόμιμους φονιάδες, που δεν είναι άλλοι από τους κυνηγούς. Από πού άραγε αντλούμε το δικαίωμα αυτό; Τα ζώα δεν έχουν, όπως κι εμείς, το φυσικό δικαίωμα στη ζωή;

Ο πρωτόγονος άνθρωπος κυνηγούσε την εποχή που είχε επιλέξει ως τρόπος ζωής τη λεηλασία της φύσης και αυτό
κατ’ ανάγκη, αφού ακόμα δεν είχε επινοήσει άλλον τρόπο να επιβιώνει. Όταν όμως έγινε ο ίδιος δημιουργός αγαθών, δηλαδή τροφοπαραγωγός με τη γεωργία και την κτηνοτροφία δεν ήταν πια απαραίτητο το κυνήγι γι’ αυτόν.

Να σκοτώνει κάποιος ζώα για να επιβιώσει, παρόλο το παράλογό του, μπορεί να αιτιολογηθεί και να ερμηνευτεί κάπως μια τέτοια ενέργεια, αλλά να σκοτώνεις επειδή έτσι σ’ αρέσει, από χόμπι, μάλλον πρόκειται για ανθρώπινη διαστροφή.

Επειδή οι χομπίστες κυνηγοί σκότωναν ανεξέλεγκτα, ως προς το χρόνο (όλες τις εποχές, μέρα-νύχτα) καιτον τρόπο (τουφέκι, παγίδες, προβολείς) έπρεπε να θεσπιστούν ορισμένοι κανόνες οι οποίοι κατοχυρώθηκαν με νόμους. Έτσι ορίστηκαν οι κυνηγητικές περίοδοι, οι ώρες, οι τρόποι και οι κυνηγότοποι.

Οι παραβάτες των θεσπισμένων κανόνων του κυνηγιού χαρακτηρίζονται ως λαθροκυνηγοί και η ενέργειά τους λαθροθηρία. Οι παραβάτες που συλλαμβάνονται τιμωρούνται. Η τήρηση των κανόνων κυνηγιού ελέγχεται και διαπιστώνεται από τους θηροφύλακες, άτομα που έχουν εξουσιοδοτηθεί από ειδική υπηρεσία γι’ αυτήν τη δουλειά.

Κι ερχόμαστε τώρα στον κυνηγότοπο του κτήματος Σκοπού Φλώρινας. Σχεδόν οποιαδήποτε ώρα, μέρα και εποχή μπορεί αυτός που έχει τη βούληση και την τόλμη να διαπιστώσει τη λαθροθηρία κι αυτό γιατί:

Μεγάλο μέρος του Καϊμακτσαλάν είναι στο NATURA 2000 κι επομένως ως προστατευόμενη περιοχή, που είναι, απαγορεύεται το κυνήγι. Κι όμως κυνηγάνε σε όλο το βουνό, δηλαδή και στο «απαγορευμένο», όπως το λένε.

Υπάρχουν περιοχές που έχουν καθοριστεί γεωγραφικά ως μέρη στα οποία μπορούν να «βγάζουν τα κυνηγόσκυλα» για να μαθαίνουν να κυνηγάνε και να γυμνάζονται. Κι όμως καθημερινά περνάνε τα τζιπ με σκυλιά και πηγαίνουν παντού και κυνηγάνε.

Τη νύχτα απαγορεύεται το κυνήγι οποιοδήποτε ζώου. Είναι η τεχνική που με τη χρήση των προβολέων που κάνουν τα ζώα σαστίζουν, να ακινητοποιούνται και γίνεται εύκολη η θήρευσή τους. Κι όμως δεν υπάρχει βραδιά να μην κυκλοφορούν τα τζιπ στα βουνά μας.

Το πλήθος των θηραμάτων καθορίζεται και είναι συγκεκριμένος ο αριθμός που επιτρέπει να σκοτώσει ο κάθε κυνηγός. Όμως συγκροτούν μεγάλες ομάδες κι έτσι το πλήθος μοιράζεται και τα θηράματα που εξοντώνονται πολλά.

Τα γρήγορα και με κίνηση στους τέσσερις τροχούς αμάξια που διαθέτουν, είναι παντός καιρού και παντός εδάφους και με τη βοήθεια της ασύρματης επικοινωνίας που διαθέτουν, δεν τους ξεφεύγει κανένα θήραμα όταν το εντοπίσουν.

Το κυνήγι του ζαρκαδιού απαγορεύεται κι όμως σε ερώτησή μας, προς τους κυνηγούς, αν έχουν σκοτώσει ζαρκάδι, η πλειοψηφία των κυνηγών μας απάντησε θετικά.

Οι κυνηγητικοί σύλλογοι θεσμικά έχουν αναλάβει την τήρηση των κανόνων του κυνηγιού κι έτσι διορίζουν τους θηροφύλακες. Πώς όμως μαθαίνουν οι κυνηγοί πότε οι θηροφύλακες θα κάνουν έφοδο και με χρήση της τεχνολογίας (βλέπε κινητή τηλεφωνία) ειδοποιούνται μεταξύ τους και εξαφανίζουν ό,τι επιλήψιμο;

Μήπως θα έπρεπε οι κυνηγοί να παρακολουθούνε ειδικά σεμινάρια και κατόπιν να περνάνε από ειδικά τεστ και μόνο τότε να τους δίνεται η άδεια κυνηγιού;

Προσωπική μας γνώμη είναι ότι πρέπει η απαγόρευση του κυνηγιού να είναι καθολική. Μόνο έτσι θα προστατεύσουμε τη βιοποικιλότητα των βιοτόπων μας που είναι απαραίτητη για τη διαφύλαξη των οικοσυστημάτων μας και τη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας.

Ίσως να’χει ωριμάσει η ιδέα ίδρυσης «κυνηγητικών» συλλόγων που θα είναι αυστηρά ειδικοί και επιλεκτικοί αφού τα μόνα θηράματα θα είναι οι κυνηγοί.

Πέτρος Βότσης (Φυσιογνώστης)
Νεύτα Βότση (Διδάκτωρ Βιολογίας)

ΥΓ1. ΖΗΛΕΨΑ :

  • Όταν είδα τα άγρια ζώα (ελάφια) σε φυσικά πάρκα (Ελβετία) να πλησιάζουν τους ανθρώπους με την ελπίδα να τα ταΐσουν.
  • Στις αυλές σπιτιών του Πανοράματος Βούλας Αττικής είδα να’ρχονται αλεπούδες στις αυλές περιμένοντας να τις ταΐσουν.
  • Στην Αφρική (Ρουάντα) με έκπληξη είδα γύπες να προσγειώνονται και να παίρνουν τροφή από τα χέρια των επισκεπτών του φυσικού πάρκου.

ΥΓ2. Θα’ταν άραγε αντιαισθητικό και μελαγχολικό να βλέπουμε τα ζαρκάδια των δασών μαςνα βόσκουν ή να ακούμε καινα χαιρόμαστετο κελάηδημα και τα όμορφα χρώματα της βουνίσιας πέρδικας;

YΓ3. Η μανία του κυνηγιού έχει κεντρίσει το ενδιαφέροντων «σκυλεμπόρων» και «σκυλοκλεφτών». Τα καλά κυνηγόσκυλα κλέβονται και πουλιούνται εκτός περιφέρειας και εκτός συνόρων καμιά φορά, για να μην βρεθούν και σε τιμές με τετραψήφιους αριθμούς.

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *