Κατάθλιψη

Κατάθλιψη, ένα σύνηθες για την εποχή μας φαινόμενο

Γράφει η Παπακυριακού Μαρία – Ψυχολόγος,
MSc Σπουδές στην Αναπηρία

Καθημερινά βιώνουμε καταστάσεις που μας προκαλούν έντονα συναισθήματα είτε ευχάριστα είτε δυσάρεστα. Βέβαια ό,τι καλό συμβαίνει καλώς να έρχεται στη ζωή μας. Οι δύσκολες και δυσάρεστες στιγμές είναι εκείνες που προκαλούν προβλήματα ψυχικά και πολλές φορές και παθολογικά.

Κάθε άνθρωπος, κάθε οργανισμός έχει το δικό του αμυντικό σύστημα απέναντι στις, ειδικότερα, οικογενειακές, ή, γενικότερα, στις κοινωνικές ή επαγγελματικές ή πολιτικές επιθέσεις που δέχεται. Τα συναισθήματα που προκύπτουν μπορεί να είναι της χαράς ή της θλίψης ή της μεγάλης στενοχώριας.

Όλα χαρακτηρίζονται ως φυσιολογικά και αναγκαία για τη διαβάθμιση των προσωπικών μας αναστατώσεων, κι ίσως η ζωή έτσι αναβαθμίζεται μέσα από τις αιτιολογημένες συμπεριφορές που διδάσκουν το άτομο στα επόμενα βήματά του. Τα αρνητικά αισθήματα της λύπης, της απογοήτευσης, της αποτυχίας, είναι φυσιολογικό να μας επηρεάζουν σε κάποιο βαθμό, δε λειτουργούν όμως και ανασταλτικά στην εκπλήρωση των καθημερινών μας υποχρεώσεων.

Θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε ότι είναι και χρήσιμα στο βαθμό που μας βοηθούν να γνωρίσουμε καλύτερα κάποιες αδυναμίες του χαρακτήρα μας. Η θλίψη μας σκληραγωγεί και μας εκπαιδεύει ώστε να μπορούμε να
αντιμετωπίζουμε δυναμικά τις αντιξοότητες που μπορεί να προκύψουν αργότερα στη ζωή μας.

Η αυτογνωσία, ως μηχανισμός ενδοσκόπησης και αξιολόγησης των δυνατοτήτων μας, που προκύπτει μέσα από τις αρνητικές εμπειρίες μας βοηθά στο να διαχειριστούμε ασφαλώς καλύτερα τα παρουσιαζόμενα προβλήματα χωρίς να υφίσταται ο κίνδυνος της επιπόλαιης ή βιαστικής ενέργειας και κατ’ επέκταση της επιβάρυνσης της
ψυχοσωματικής υγείας μας.

Όταν η θλίψη αντί να μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου γίνεται πιο έντονη και διαρκεί περισσότερο από δύο εβδομάδες εμποδίζοντας παράλληλα τις φυσιολογικές δραστηριότητες της καθημερινής ζωής όπως είναι η δουλειά, η διατροφή, ο ύπνος και οι στενές κοινωνικές μας σχέσεις τότε είναι πιθανόν να υποφέρουμε από κατάθλιψη.

Προσοχή, πρέπει να αναφέρουμε ότι διάφορες παθήσεις εκδηλώνουν παράλληλα καταθλιπτικά συμπτώματα, όπως: π.χ. ο υποθυρεοειδισμός, η νόσος του Cushing, η νόσος του Parkinson, η επιληψία, τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, οι όγκοι, λοιμώδη και αυτοάνοσα νοσήματα (πνευμονία, λοιμώδη μονοπυρήνωση, φυματίωση, ρευματοειδής αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, AIDS), αναιμίες, καθώς επίσης και η επίδραση κάποιων ουσιών ή φαρμάκων όπως: π.χ. τα αντιυπερτασικά, που προκαλούν κατάθλιψη μέσα από τον κύκλο των παρενεργειών τους.

Αυτή την κατάσταση πρέπει όλοι μας να την αναγνωρίζουμε για να μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε δυναμικά κι όχι μοιρολατρικά και παθητικά. Η κατάθλιψη είναι μια νόσος πολυπαραγοντική και οφείλεται στην αλληλεπίδραση γενετικών, βιολογικών και ψυχοκοινωνικών παραγόντων. Οι βαρύτερες μορφές της προκαλούνται κυρίως από βιολογικούς παράγοντες (διάφορες ασθένειες), ενώ οι ηπιότερες από ψυχοκοινωνικούς (καταστάσεις διαζυγίου, απολύσεων, καθημερινών υποχρεώσεων).

Επιστημονικές παρατηρήσεις για την κατάθλιψη ως ψυχική διαταραχή Ένα στα δέκα άτομα θα νοσήσει από κατάθλιψη κάποια στιγμή στη διάρκεια της ζωής του. Το 6% περίπου του γενικού πληθυσμού πάσχει από κατάθλιψη, δηλαδή περισσότεροι από 350 εκατομμύρια άνθρωποι σ’ όλον τον κόσμο και 550 χιλιάδες στη χώρα μας. Εμφανίζεται δυναμικότερα στο γυναικείο πληθυσμό κι αυτό οφείλεται στις εντονότερες ορμονικές διαταραχές που βιώνουν οι γυναίκες, στους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες και τα διάφορα στρεσσογόνα περιστατικά της ζωής (τοκετοί, ανατροφή παιδιών).

Η κατάθλιψη μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία (από 15-70 χρονών), η έναρξή της, όμως, τοποθετείται συνήθως στη μέση ηλικία. Τα τελευταία χρόνια, έχει παρατηρηθεί ότι εμφανίζεται ολοένα και συχνότερα στην εφηβική ηλικία ή την πρώιμη ενήλικη ζωή.

Η νόσος εμφανίζει ως προς τα στάδια εξέλιξής της μία πολυμορφία, από ήπια μορφή έως σοβαρή και χρονίζουσα. Με τα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα η κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί. Δυστυχώς ένας μικρός αριθμός ασθενών καταφεύγει σε θεραπευτικά κέντρα. Η στάση αυτή συνδέεται με την προκατάληψη και τον κοινωνικό στιγματισμό που συνοδεύει όλες σχεδόν τις ψυχικές διαταραχές στοιχεία αποθαρρυντικά έως αποτρεπτικά
για τους πάσχοντες.

Η εμφάνισή της γίνεται πιο αξιοπρόσεχτη: α) στους πληθυσμούς εκείνους που εμφανίζουν μία οικονομική και επαγγελματική ανέχεια, β) σε οικογένειες με βεβαρυμμένο καταθλιπτικό ιστορικό, γ) σε διαζευγμένους, δ) σε ανθρώπους που ζουν μόνοι τους, ε) σε ηλικιωμένους, στ) σε ασθενείς με ανίατες ασθένειες, ζ) σε άτομα εξαρτημένα από διάφορες ουσίες, αλκοόλ, ναρκωτικά, ηρεμιστικά κ.λπ.

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *