Εφημερίδες

Είναι θέμα εμπιστοσύνης! Τι δεν καταλαβαίνεις; – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Έχω την εντύπωση πως, κατά καιρούς, οι βουλευτές της αντιπολίτευσης παθαίνουν κάτι σαν κρίση ειλικρίνειας. Του Κώστα Τασούλα, πρώην υπουργού της Νέας Δημοκρατίας, αίφνης, οφείλω να του αναγνωρίσω, κρίνοντας από τις δηλώσεις του, ότι είναι ειλικρινής. «Έχουμε μπλέξει», δήλωσε, «έχουμε μπλέξει πολύ άσχημα! Έχουμε μπλέξει βέβαια με δημοκρατικό τρόπο, γιατί εξελέγησαν με τη δημοκρατική έκφραση του ελληνικού λαού, αλλά ο δημοκρατικός τρόπος εκλογής, δυστυχώς, δεν εξασφαλίζει και τον αποτελεσματικό τρόπο διακυβέρνησης και εδώ είναι το πρόβλημά μας!».

Ο πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας, Κώστας Τασούλας, λοιπόν, δεν είπε τίποτε άλλο παρά αυτό που πιστεύουν πολλοί παράγοντες της Δεξιάς για τον ΣΥΡΙΖΑ. Η αλήθεια είναι πως όντως έχουν μπλέξει άσχημα και δεν ξέρουν πώς θα ξεμπλέξουν. Στην αρχή ήταν αισιόδοξοι. Είχαν ποντάρει πολλά σε εκείνο το ανεκδιήγητο σενάριο της αριστερής παρένθεσης. Ήταν σε διαρκή ετοιμότητα και έλεγαν: «Τώρα θα πέσουν», «αύριο θα πέσουν», «τελειώνει το λάδι στο καντήλι τους», «φεύγουν από μέρα σε μέρα», «τα έχουν φάει τα ψωμιά τους», «παίζουμε την παράταση», κ.λ.π.

Πόσες φορές ακούσαμε αυτές τις εκφράσεις από χείλη στελεχών της Δεξιάς, πόσες φορές τα διαβάσαμε σε άρθρα γνωστών δημοσιολόγων; Διαψεύδονταν βέβαια συνεχώς αλλά, παρ’ όλα αυτά, συνέχιζαν να τα επαναλαμβάνουν.
Τώρα η ανησυχία τους έχει φτάσει στο ζενίθ γιατί οι «εισβολείς» αντέχουν και μάλλον, όπως λένε οι ίδιοι, «ήρθαν για να μείνουν», οπότε οι υπερασπιστές της κανονικότητας δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν.

Στο παρελθόν είχαν τους τρόπους. Όταν η κατάσταση πήγαινε να ξεφύγει από τον ασφυκτικό έλεγχό τους, είτε οργάνωναν εκτροπές με κοινοβουλευτικό μανδύα, είτε έκαναν εκλογές βίας και νοθείας, είτε επινοούσαν τριφασικά εκλογικά συστήματα (πλειοψηφικό όπου είχαν δύναμη, αναλογικό όπου οι αντίπαλοι τους ήταν ισχυροί), είτε έστηναν παρακρατικούς μηχανισμούς.

Και κάπως έτσι κυβέρνησαν επί χρόνια, τρώγοντας και πίνοντας στην υγεία των κορόιδων. Για πρώτη φορά, όμως, ο κανόνας έσπασε το 1981. Κάποιοι μουσάτοι με μακριά μαλλιά και φλογισμένα πρόσωπα ξεκίνησαν φουριόζικα το 1974, με επικεφαλής έναν τύπο με ζιβάγκο και δερμάτινα που μίλαγε για σοσιαλισμό, και κατάφεραν μέσα σε επτά χρόνια να τους πάρουν τη μπουκιά από το στόμα.

Στην αρχή έπαθαν ταράκουλο: φώναξαν, έσκουξαν, κινδυνολόγησαν, επένδυσαν στη γρήγορη πτώση των ανάγωγων. Τζίφος! Κάποτε, όμως, ηρέμησαν, όταν διαπίστωσαν πώς ο σοσιαλισμός αλά ελληνικά δεν ήταν διόλου επικίνδυνος για τα συμφέροντά τους. Τα ζιβάγκο έδωσαν τη θέση τους στις γραβάτες, τα ατημέλητα μούσια εξαφανίστηκαν, τα παχιά λόγια για κοινωνική ανατροπή αντικαταστάθηκαν από τον κυνισμό που βαφτίστηκε ρεαλισμός και η σκηνή γέμισε με άδεια βλέμματα.

Το κακό που φοβόντουσαν οι δεξιοί δεν ήρθε. Ούτε τώρα πρόκειται να έρθει. Το ξέρουν, δεν είναι ηλίθιοι, κι ας λένε, παρέα με αυτούς που κάποτε μισούσαν, διάφορες ανοησίες για αριστερές χούντες, Μαδούρους, Κιμ Γιονγκ Ουν, Τσαουσέσκου, καθεστώς Τσίπρα, εξτρεμιστές του ΣΥΡΙΖΑ, ένοπλες συνιστώσες και άλλα εξωφρενικά.

Απλώς γνωρίζουν πως έχουν κακόφημο παρελθόν. Μαζί με τους δεξιούς και οι άλλοι, που είχαν υποσχεθεί πως θα τα αλλάξουν όλα και τρέμουν μήπως οι πομπές τους (οι δικές τους και των πρώην εχθρών τους) βγουν στην επιφάνεια. Δυστυχώς, τώρα δεν μπορούν να κάνουν ό,τι έκαναν παλιά και γι’ αυτό είναι σε αμηχανία. Μια αμηχανία που βγάζει μάτι και αυτό γίνεται αντιληπτό από τον λαό, που τώρα έφτασε στο σημείο να μην εμπιστεύεται πια το πολιτικό σύστημα και να του έχει γυρίσει στην κυριολεξία την πλάτη…

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *