Νέα Δημοκρατία

“Δείξε μου το σήμα σου να σου πω ποιος είσαι…” – ΗΧΩλόγιο

Δεν είμαι σίγουρη, αγαπημένοι μου, αλλά θαρρώ πως ο αείμνηστος Φρανσουά Μιτεράν το είπε πρώτος, και πολύ σοφά, πως: «Πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων». Τα κόμματα αλλάζουν. Δε γίνεται διαφορετικά. Τα κινεί το ένστικτο της επιβίωσης. Αλλάζουν αρχηγό, σύμβολο, όνομα, ύμνο, συνθήματα, χρώματα στο λάβαρό τους, αλλάζουν ιδεολογία, ενίοτε αλλάζουν και ΑΦΜ.

Τα κόμματα μεγαλώνουν, φθείρονται, γερνάνε. Ορισμένα δεν το αντιλαμβάνονται καν. Και όσα το διαισθάνονται, επιχειρούν να κάνουν ανανεώσεις… αναπαλαιωτικού τύπου. Συνεχίζοντας να ορκίζονται από συνήθεια στο ονοματεπώνυμο θρυλικών πατριαρχών, επενδύουν σε επιγόνους τους, σε κληρονόμους της επωνυμίας, είτε το αξίζουν, είτε όχι, είτε το αντέχουν, είτε όχι.

Και, βέβαια, κάνουν και αυτοκριτική. Αδυσώπητη! Αυτοκριτική του τύπου: «Εμείς δεν θα κρύψουμε ότι δεν τα κάναμε όλα τέλεια. Άνθρωποι είμαστε…» Αλοίμονο!

Για να μην μακρηγορούμε, λοιπόν, αγαπημένοι μου, η Νέα Δημοκρατία, στα 44α γενέθλιά της, άλλαξε το λογότυπό της, ενόψει της υποτιθέμενης επιστροφής της στην εξουσία, που πιστεύει (όπως και το ΠΑΣΟΚ άλλωστε) ότι την έχασε όχι επειδή έγιναν εκλογές, δύο φορές μάλιστα, αλλά επειδή η Ιστορία αμάρτησε και έδωσε την εξουσία σε κάτι ουρανοκατέβατους αριστερούς περιθωριακούς.

Αναμενόμενη η αλλαγή, αγαπημένοι μου. Και μάλλον αργοπόρησε η αντικατάσταση εκείνης της αινιγματικής ουράς, εν είδη πυρσού, πάνω από το ακρωνύμιο Ν Δ του κόμματος. Το νέο σύμβολο, που το παρουσίασε στο Μουσείο Μπενάκη ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει πάλι το «Ν» και το «Δ», τα γνωστά γράμματα της συντομογραφίας του κόμματος, με έναν εξόχως αφαιρετικό πυρσό ανάμεσά τους.

Ο Κυριάκος, μάλιστα, επιδόθηκε σε ιδεολογικογραφιστικές ερμηνείες του νέου σήματος. Η ποιητικότητά τους ήταν της ίδιας πνοής με την ατάκα του, εκείνη που υποτίθεται ότι εξηγούσε τη λατρεία των Κρητικών για ό,τι μακεδονικό: «Όταν διπλώνουμε στα δύο τον χάρτη της Ελλάδας, η Κρήτη πέφτει πάνω στη Μακεδονία…». «Το νέο λογότυπο», είπε, «έχει το «Ν.Δ.» στο κέντρο, δηλαδή το Ν της Νεότητας και το Δ της παντοτινής δημοκρατικής αναφοράς. Το λευκό ως χρώμα είναι έτοιμο να συνεργαστεί με όλα τα άλλα.

Το νέο σήμα είναι τόσο διακριτό, ώστε να ξεχωρίζει από κάθε άλλο, και ταυτόχρονα τόσο αφαιρετικό, ώστε να προβάλλουν πάνω του κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας τις δικές τους ελπίδες και προσδοκίες». Ωραία τα είπε, αγαπημένοι μου! Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε! Όποιος δεν, κακό του… Νεοδημοκρατικού κεφαλιού του.

Τώρα απομένει να δούμε πώς θα το διαχειριστεί. Περιμένουμε με αγωνία να διαπιστώσουμε αν το νεότευκτο σήμα θα δείξει αντοχή στον χρόνο. Αν θα έχει πέραση στους παραδοσιακούς, αλλά και τους νεότερους ψηφοφόρους. Βάζω στοίχημα, αγαπημένοι μου, πως κάποιοι, ιδίως οι κάπως μεγαλύτεροι στην ηλικία, μπορεί να ψάχνουν να βρουν τον έρμο τον πυρσό αλλά να μην μπορούν να τον διακρίνουν.

Αυτό, ξέρετε, είναι ένα ζήτημα. Διότι τον δαυλό, εεεε συγνώμη, τον πυρσό, πολλοί (αρχηγοί του κόμματος) εμίσησαν, την εμβέλειά του όμως κανείς. Παραδόξως, η δύναμή του δεν αντλήθηκε από τη Μεταπολίτευση. Τόσο το 1974 όσο και το 1977, το σήμα κατατεθέν του κόμματος δεν ήταν άλλο από το πορτρέτο του ίδιου του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Βλέπετε, έπρεπε πάση θυσία να αποφύγουν οποιαδήποτε σύγχυση με φαντάσματα του παρελθόντος. Γιατί ο Καραμανλής υπήρχε στην πολιτική σκηνή και τη δεκαετία του ’60. Ο πυρσός καθιερώθηκε κάπου ανάμεσα στο 1977 και το 1979, με εισήγηση του δημοσιογράφου Τίτου Αθανασιάδη, όπως λέγεται, για να υποδηλώσει το ελληνικό φως και την πίστη της παράταξης στις διαχρονικές αξίες του ελληνισμού. Και απέδειξε, ως σύμβολο, ότι ήλθε για να μείνει.

Η αλήθεια είναι, αγαπημένοι μου, πως πολλοί από τους αρχηγούς της Νέας Δημοκρατίας επιχείρησαν να απαλλαγούν από αυτόν τον πυρσό, διαπίστωσαν ωστόσο ότι δεν ήταν και πολύ εύκολο. Κάποιοι επικοινωνιολόγοι έβρισκαν εκείνη τη γροθιά που κρατάει τη φλόγα επιθετική, ειδικά όταν την ίδια περίοδο το κόμμα έκανε μεγάλες προσπάθειες να προσεγγίσει τον χώρο του Κέντρου.

Μάλιστα, επί Κώστα Καραμανλή, υπήρξε συμφωνία να την εξαφανίσουν. Παρόλα αυτά επανήλθε. Αργότερα, ο Σαμαράς θέλησε κι αυτός να τον αλλάξει. Τότε ήταν που ο πυρσός επανασχεδιάστηκε, με ελεύθερες χειρονομίες και ολίγον εξπρεσιονισμό. Λίφτινγκ είχε βεβαίως κάνει και ο Μιλτιάδης ο Έβερτ. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, πάλι, στην προσπάθειά του να προσεγγίσει τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ, τον «σεβάστηκε» πλήρως.

Οι παλαιότεροι θα θυμούνται ότι και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, στις εκλογικές αναμετρήσεις του 1989 και του 1990, είχε κατεβεί με σύμβολο ένα ουράνιο τόξο. Παρ΄ όλα αυτά, ο πυρσός παρέμενε πεισματικά στον θρόνο του. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ουδέποτε είχε εκφράσει τάσεις αποκαθήλωσης του συμβόλου, πλην όμως ειδικοί είχαν προσέξει ότι το χρησιμοποιούσε μονόχρωμο.  Τώρα, με το νέο σήμα, απέδειξε ότι επιχειρεί να κινηθεί ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο. Και επέστρεψε στο άσπρο –μπλε. Τίποτε σαν το κλασικό τελικά…

Πάντως, το νέο σήμα, επίσης αινιγματικό και γριφώδες, μάλλον προκαλεί προβλήματα παρά λύνει. Είναι στοίχημα η τύχη του συμβόλου της, που στέλνει άκλαυτο τον πυρσό και τη γροθιά του ενώ τα εφτά τρίγωνά του μοιάζουν δανεικά από το καράβι-σήμα του κόμματος της κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου, της «Πλεύσης Ελευθερίας». Δανεικό είναι και το κύριο νέο σύνθημα: «Αλλάζουμε τη Ν.Δ. για να αλλάξουμε την Ελλάδα…»

Το ακούσαμε και το 2005: «Αλλάζουμε το ΠΑΣΟΚ για να αλλάξουμε την Ελλάδα…» Δυστυχώς για τη Ν.Δ., αγαπημένοι μου, πριν αποπληρώσει τα τραπεζικά της δάνεια, φορτώνεται και νέα. Τελικά, ο Φρανσουά Μιτεράν είχε δίκιο, «Πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων…» Εγώ, παραφράζοντας μια πολύ γνωστή, δική μας, λαϊκή ρήση θα έλεγα: «Δείξε μου το σήμα σου να σου πω ποιος είσαι…»

Με αγάπη εύα

Υ.Γ: Θα βρείτε ενδιαφέρουσα την ανάρτηση που έκανε στον προσωπικό του λογαριασμό ο γραφίστας, Αλέξανδρος Παπαγεωργίου, που σχεδίασε το νέο σήμα της Ν.Δ. Είναι η απάντηση σε εκείνους που τόλμησαν με δικές τους αναρτήσεις να δηλώσουν ότι, βλέποντας το σήμα, δεν καταλαβαίνουν τίποτα! Παραθέτω την ανάρτηση αυτούσια: «Λοιπόν συγγνώμη για τον τόνο μου αλλά είμαι ο γραφίστας που έφτιαξε το λογότυπο. Επειδή είστε βλάχοι και δεν ξέρετε από τέχνη δεν πάει να πει ότι το συγκεκριμένο δεν είναι έργο τέχνης. Από πού να αρχίσω δεν θα ξέρετε καν τον Pantone. Το concept, όπως ανατέθηκε σε εμένα και την ομάδα μου πίσω από το νέο λογότυπο είναι η αλλαγή και ο εκμοντερνισμός. Ξεκινάμε με ένα flat design το οποίο είναι η τάση της δεκαετίας και βασιζόμαστε σε ένα διαφορετικό τόνο μπλε από το παλαιό βαθύ μπλε που συμβολίζει την παλαιά βαριά δεξιά.Το νεό μπλε είναι ολίγον τι χιπστερίζον windows update blue που συμβολίζει την στροφή προς την τεχνολογία. Συνεχίζουμε με μια σιλουέτα των αρχικών Ν Δ που τα μικρά μυαλά σας δεν μπορούσαν να καταλάβουν τον απλό συλλογισμό του ότι η νέα γενιά η Νέα Δμοκρατία δεν περιορίζεται…»

Υ.Γ2: Θα ξαναπαραφράσω τη λαϊκή ρήση και θα πω: «Δείξε μου τον γραφίστα σου να σου πω ποιος είσαι…»

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *