Γιατί “πλάγιασαν” το δέντρο του Ζωγράφου…; (του Λαέρτη Κούλη)

Μια φορά κι έναν καιρό όταν οι άνθρωποι ονειρεύονταν »αφιλοκερδώς»… η σκιά μιας αγριοβελανιδιάς άξιζε περισσότερο από την » στερημένη» αισθητική μερικών, που πολλές φορές δεν ήταν σε θέση ούτε αυτό να καταλάβουν ότι τους λείπει…

Το… υπόλοιπο αυτής της αισθητικής εξαφάνισε δέντρα-παλαιότερα, νεοκλασικά κτήρια, άρα τη δροσερή σκιά τους και ομορφιά τους, μαζί με τα όνειρα, τα οράματα όσων απέμειναν να αντιστέκονται και να έχουν σε οτιδήποτε άσχημο συμβαίνει… ΚΡΙΜΑ!!!

Στο σημείο αυτό σας χαρίζω ένα μικρό ποίημα του Κωστάκη του Λούστα που δραπέτευσε πρόσφατα από τη ζωή… … «Έσβησαν τα φώτα τα μυστικά στη μικρή μας πολιτεία και χάθηκαν οι πλάγιες αντανακλάσεις όπου σκηνοθετούσε η νύχτα στους παντέρημους δρόμους και έπαιζε το προσωπικό της ρεπερτόριο του έρωτα, της μουσικής και της ζωής… φίλοι μου… Έσβησαν τα φώτα»…

Δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω και πολύ περισσότερο να καταλάβω την κατηγορία εκείνη των ανθρώπων που οι προθέσεις τους ακυρώνουν την αισθητική τους… Τελικά τα πράγματα ανήκουν σ΄ αυτούς που τα αγαπάνε… Γιατί η πραγματική αξία ενός πράγματος βρίσκεται στο τι σημαίνει για τον καθένα μας και όχι στο πόσο τιμάται. Φυσικά όσοι το αντιλαμβάνονται.

Γι΄ αυτό: ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΥΡΙΟΙ σε ό,τι δεν αγαπάτε… 40 χρόνια πέρασαν από τότε που ένας άλλος ζωγράφος …εκεί στο ποτάμι… μπροστά από το σπίτι του… είχε γράψει: «ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ» όταν ακόμα η αγριοβελανιδιά ήταν κλαδάκι… και… μεγάλωσε…

Αγριοβελανιδιά στον ποταμό Σακουλέβα

Πριν από χρόνια »έφυγε ο ζωγράφος»… … Τώρα… »ΠΛΑΓΙΑΣΑΝ» και το δέντρο του… … Μαζί με τη ρέμβη που πρόσφερε η σκιά του, τη δροσιά, τις μνήμες και όλα τα υπόλοιπα που λέγαμε πιο πάνω… και που απέδειξε πως δεν τα χρειάζεται ο σύγχρονος άνθρωπος… Αλοίμονο!!!

ΛΑΕΡΤΗΣ ΚΟΥΛΗΣ

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *