Εφημερίδες

Ένα μέτρο και πολλά σταθμά… – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έθεσε ένα αγωνιώδες ερώτημα στον εαυτό του: «Ποιος κυβερνά επιτέλους αυτόν τον τόπο;». Η απάντηση ήρθε λίγα χρόνια αργότερα: Αυτόν τον τόπο τον κυβερνούσε το παρακράτος που είχε δημιουργηθεί με τις ευλογίες της Δεξιάς και οι συνταγματάρχες που αλώνιζαν ανενόχλητοι μέχρι που ανέλαβαν να σώσουν τη χώρα από τον κομμουνιστικό κίνδυνο.

Αν υποθέσουμε, τώρα, πως ο σημερινός πρωθυπουργός, ο Αλέξης Τσίπρας, έμπαινε στον κόπο να θέσει στον εαυτό του το ίδιο αγωνιώδες ερώτημα, ποια θα ήταν η απάντηση; Μια εκδοχή απάντησης θα ήταν σίγουρα ετούτη: «Αυτόν τον τόπο τον κυβερνάει το Συμβούλιο της Επικρατείας…» Γιατί; Μα γιατί το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφασίζει για όλα, από το πως πρέπει να διδάσκονται τα Θρησκευτικά στα σχολεία μέχρι και για το πότε και κάτω από ποιές προϋποθέσεις θα δοθούν οι τηλεοπτικές άδειες, αλλά και για πολλά άλλα.

Τώρα, θα μου πείτε όλοι εσείς που είστε καλοπροαίρετοι και πιστεύετε ακράδαντα ότι η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, πως οι δικαστές δεν κάνουν τίποτε άλλο από αυτό που επιτάσσει το Σύνταγμα. Είναι ταγμένοι να το υπερασπίζονται και να εμποδίζουν τις εκάστοτε εξουσίες να το παρακάμπτουν. Αυτός είναι άλλωστε ο ρόλος τους και αυτόν υπηρετούν με συνέπεια και σωφροσύνη.

Σωστά, αλλά ερωτώ: Εδώ για ποιό ακριβώς Σύνταγμα μιλάμε; Μήπως αυτό που καταπατήθηκε όταν οι δεξιές και η αριστερές κυβερνήσεις έκοβαν μισθούς και ισοπέδωναν συντάξεις; Μήπως αυτό που ξεφτιλίστηκε όταν τα μνημόνια καταργούσαν όλα σχεδόν τα βασικά δικαιώματα των εργαζομένων; Τι έκανε τότε το Συμβούλιο της Επικρατείας; Οι δικαστές έλεγαν μεν ότι όλα αυτά είναι ολέθρια και ότι καταστρατηγείται το Σύνταγμα, ωστόσο συμπλήρωναν πως έπρεπε, ήταν απαραίτητο να γίνουν, επειδή εκείνο που προείχε ήταν η σωτηρία της πατρίδος.

Και η σωτηρία της πατρίδος ήταν υπέρτερο αγαθό. Από ότι όμως δείχνουν τα πράγματα, μαζί με τη σωτηρία της πατρίδος, υπέρτατο αγαθό κατά τη γνώμη τους ήταν και οι αμοιβές τους, τις οποίες φρόντισαν να προστατεύσουν από την απληστία των κυβερνώντων και των δανειστών.

Τα παραπάνω ήρθαν στο νου μου καθώς παρακολουθούσα ένα σποτάκι που καλούσε τους συνταξιούχους σε μαζική συμμετοχή στην απεργία που θα γίνει στις 18 του Μάη. Τα «περήφανα γηρατειά” με τσακισμένη την περιβόητη περηφάνια τους, δίνουν αγώνες για να προστατευτούν από τα νέα μέτρα που σαρώνουν συντάξεις, καταργούν κατακτημένα δικαιώματα και τα καταδικάζουν στην ταπείνωση, την αθλιότητα και τη φτώχεια.

Μήπως, λέω μήπως, κ. Δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας, υπέρτατο αγαθό, μαζί με τη σωτηρία της πατρίδας, είναι και να αποδίδονται τα δέοντα σε αυτούς που αγωνίστηκαν για τη σωτηρία της;

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *